Eimreiðin

						EIMRÉIÐIK

IUum hinn illi.

Smásaga.

Eftir  Kristmann   Gu&mundsson.

í rökkurbyrjun kvöld eitt síðla sumars var maður á gangi á

hæðinni fyrir ofan Reykjavík. Hann var um miðjan aldur, stór-

vaxmn og kraftalegur, klæddur einkennisbúningi með korða við

hlið. Var hann.þungbúinn mjög og niðursokkinn í hugsanir sínar.

Pað var Illum sýslumaður, af almenningi kallaður hinn illi.

Hann hafði þennan sama dag dæmt unga stúlku til dauða fyrir

morð.

Illum  sýslumaður  var  harð-

skeytt og miskunnarlaust yfir-

vald, er framfylgdi lagabókstaf

Stóradóms út í yztu æsar. Hann

var því illa þokkaður af alþýðu,

sem óttaðist hann mjög. Dular-

fullt og uggvænt þótti far hans

allt.   Því   var   trúað,   að   hann

gæti lesið hug manna, og ýmsar

fáránlegar   getgátur   og   sagnir

voru á kreiki um hann. Héldu

sumir   jafnvel,   að   hann   væri

fjandinn   sjálfur   eða   einn   af

hans  nánustu.   Vini   átti  hann

enga meðal landsmanna, og eins

var hann við alla, háa sem lága: faskaldur, en hægur og kurteis

jatnan. Ekki var vitað með vissu, hverrar þjóðar hann var, en ís-

lenzku hafði hann talað og skilið ágæta vel, þegar er hann tók

við sýslunni fyrir tíu árum.

Þott flestir hræddust hann og hötuðu, báru ýmsir fyrir honum

þraelsóttablandna virðingu og dáðust að honum í kyrrþey. Hann

var manna fegurstur, hár vexti og svo sterkur, að hann gat rétt

ur skeifu með berum höndum.  Enda þótt hann hefði tvo um