Eimreiðin

						EiMjlEr£»iN                              1LLUM HmN ILU                                                   25

Hann vonaði það fram á síðustu stund. - En Sunnefa Ólafs-

ir þagði. Hinar fögru varir hennar voru lokaðar um leyndar-

ommn og myndu nú geyma hann um eilífð - í gröfinni!

Syslumaðurinn stundi. - Hún átti betri örlög skilið, - fyrsta

manneskjan í þessu landii er hafði gigrað nium ^ .^,

Hann nam staðar efst á hæðinni. Fulldimmt var orðið, en skin

a stjornum. Dauf Ijós sáust í gluggum á víð og dreif kringum

jormna, en húsin urðu naumast greind, - nema tugthúsið. er

r stærsta byggingin í þorpinu. - 1 þessum lágu hreysum kúrðu

h»f«-T       M han8' auðmJukir °g kúgaðir!  Endur fyrir löngu •

haf3l hann gvarið að hefna sín á þeim; en nú var hann orðinn

mtl Vt.      ,         ; ~ ÞeÍr V°rU hennar ekki verðir' Þessir nesja-

menn! Þelr hötuðu hann og nefndu hann böðul, en hvers vegna

oku þeir S1g ekki saman og hegndu harðstjóranum; - því not-

uðu þeir ekkl tækifærið á dimmu kv„ld. gem þeggu?           hundras

arum myndu þeir hafa gert það;  þá hefðu þeir farið að hon-

m og huslað hann hérna í holtinu. En nú var þeim með öllu

norfinn dugur og drengslund!

Þá shorti hugrekki til að hrista af sér ohið.  En  guð hjálpi

ÍZ'/T- þ',r Þ°rðU tU VÍð; Þá VOm Þeir eÍU8 °S h^darnir, er

mor1          a Tnn' Þaim 8Cm mattarmin™tm- er. - Fyrir all-

2     T T    J° aldraðUr heiðursmað»r b™ á meðal. Hann

oe v8V8lUmaður suðurne«Jamanna, - góður drengur, en veildyndur

nærrH        T  T 8ér- ^ d°mar V°m 8VO vægir' að oft var

ef h~Í         í?bætti8heiðri han*> °g aldrei lét hann lífláta menn,

8emt    r að k°mast hJá bví- Hann var mildur og Ijúfur við alla,

bar,    fti           ,        ; hami miðlaði 8nauðum af fátækt sinni og

shvL        ^J!    Um  Undan  æSÍvaldi  laganna<   "-hann   sjálfur

skvldi  „  ? • u            """<•"  «givaicu   laganna,   er  hann   sjálfur

0e e    r       VMr Það mÍS8tí hann að lokum embætti °g æru

annan ,,       /Óð fvrir réttinum, kepptust nesjamenn hver við

hann heíðitrif f ^ ^ ^11 ** "°fdrVkkJU haU8' að

hann fvrir 1 í , *' °g °8JálfbJarga á bmg™ og áfelldust

einkum "htn ^ V 8akame™< * málfærslu og dómum. En

þessi var .i ^ ^ »afmorsvi<magerð«, því sýslumaður

er jafnal T ?f hagmæltur> °g andlega voluðum aumingjum

]atnan illa við góðan skáldskap.

^lumaðurinn lifði í mörg ár, eftxr  að hann var settur frá