Eimreiðin

						eimretðin                  HÖGGIN Á TINDASTÓLI                                  63

bátnum, James White Halldórsson, og hann drukknað. Þótti mér

Pað svipleg fregn, því að „Væti" heitinn var ungur maður og vel

kynntur, og auk þess mátti segja, að hann væri að nokkru leyti í

Pjónustu minni. Einnig átti hann aldraða móður á lífi, sem liann

var mjög hjartfólginn. En um leið og mér barst þessi fregn, datt

mer í hug, að þarna mundi að leita skýringarinnar á „höggunum"

kvöldið áður, og að J. W. mundi einmitt hafa drukknað laust eftir

lu^kan ellefu um kvöldið, þegar höggin heyrðust.

Sama dag byrjaði ég að prófa í málinu út af árekstrinum og

drukknun J. W. Bar þá skipstjórinn á Veigu, að hann hefði farið

um kl. 10 fram með Eiðinu (mjög nálægt árekstursstaðnum)  og

°mið upp að bryggju um kl. hálf tólf. Hefði hann verið um

klukkustund á árekstrarsvæðinu til þess að leita að þeim, sem

kynni að hafa verið á Brimli. Höfðu menn á Veigu séð mann á

loti í sjónum strax eftir áreksturinn, en báturinn sökk næstum

8amstundis. öllum bar saman um, að 10 til 15 mínútna venjuleg

ero væri frá árekstrarstaðnum upp að bryggju eins og veðri var

Þá háttað. Eftir þessu hefði J. W. átt að drukkna um kl. kortér

vfir tíu þá um kvöldið.

í*að skal játað, að vegna hinna dularfullu „högga" lagði ég

ekki trúnað á þennan framburð mannsins. Enda leiddi nákvæm

rannsókn í ljós, að hann var rangur. Aðrir bátar voru að koma

ao um sama og alveg svipað leyti og fóru fram hjá Veigu á

arekstrarslóðunum, og 6kipshafnir þessara báta  gátu borið  um

lmann, þegar þessir bátar komu að bryggju og einnig um það,

Pegar Veiga kom þangað. Því fór svo, að með dómi hæstaréttar,

*¦• marz 1936, var því slegið föstu sem lagalega fullsönnuðu, að

eiga hefði „dvalið á árekstrarsvœðinu að eins kortér eSa skemur."

Með þessu var því einnig slegið föstu, að James White hefði

rukknað laust eftir klukkan ellefu. Með öðrum or&um alveg um

s<una leyti og höggin heyrSust á Tindastóli.

^ar eð hliðstæðir atburðir eru margir til — og ekki síður vel

°ttfastir — eins og þessi, er leyfilegt að álíta, að eitthvert sam-

and hafi verið milli högganna og drukknunar James White.

°kkrar athugasemdir mínar.

Ullum áhrifum, sem berast til verundar mannsins (þessa, sem

uSgar, „sem er"), og hún tekur á móti, útvarpar hún í þeirri