Eimreiðin

						70                                         FJALLASKÁLDIÐ                          kimreiðin

kvæði um Magnús Stephensen í Viðey, all-skörulegt. Sveinn átti

fjölda barna, og voru þau öll talin vel gefin og sum hagmælt,

einkum Björg í Kílakoti. Hún orti eftir reiðhest sinn, Bleik,

vísur, er byrja svo:

„Eins og reykur fjúki um fold" — —.

Þar í er vísan „Ellin hallar öllum leik,"  sem  eignuð  er Páli

Ólafssyni  og  prentuð  í  fyrrra  ljóðasafni  hans,  án  tilvitnunar-

merkja.

Frændur Kristjáns Jónssonar skálds í Hallbjarnarstaðaætt voru

og eru og margir alkunnir gáfu- og atgjörvismenn. Má þar til

nefna: Benedikt Sveinsson yngri, fyrrverandi alþingisforseta og

bræður hans, Baldur Sveinsson blaðamann og Þórð Sveinsson

bankabókara, og séra Svein Víking — hinn stórgáfaða mælsku-

mann Björn Þórarinsson á Víkingavatni (er því miður var lítið

kunnur utan sinnar sýslu) — föður Þórarins Björnssonar mennta-

skólakennara á Akureyri. Frábært næmi var talið einkenna ætt

þessa, og voru af henni uppi í Kelduhverfi menn, er lærðu heilar

bækur og gátu lesið þær upp úr sér. Þannig heyrði ég í æsku uni

Benedikt nokkurn „söng", náinn frænda Benedikts Sveinssonar

alþingismanns, að hann hefði farið á bæi í Kelduhverfi og lesið

upp úr sér sögu Jóns Thoroddsens, Piltur og stúlka, á kvöldvök-

uiuii. Auknefnið „söngur" hlaut hann vegna frábærlega vold-

ugrar og fagurrar söngraddar.

Af n á n ii m móðurfrændum Kristjáns Jónssonar skálds í átt-

högum hans nú mætti nefna Þórarin bónda í Kílakoti, föður

Sveins Þörarinssonar listmálara, Þórarin Stefánsson bóksala á

,Húsavík, Kára Sigurjónsson hreppstjóra á Hallbjarnarstöðum á

Tjörnesi og Karl Kristjánsson framkvæmdarstjóra í Húsavík.

•

Bezta heimild, sem nú er til um barnæsku Kristjáns Jónssonar,

eru ummæli bróður hans, Björns Jónssonar, er prentuð eru í

eftirmála við ljóðmæli skáldsins, sem gefin voru út í Vesturheimi

af séra Birni B. Jónssyni, bróðursyni Kristjáns Jónssonar. Bróður

skáldsins farast svo orð:

„Kristján var óvenjulega bráðþroska í æsku, bæði andlega og

líkamlega. Hann gekk og talaði ársgamall. Fimm eða sex vetra

var hann all-vel læs og kunni þá þegar mikið af sögum, vísum og

versum, sem hann oft þuldi upp úr eér og bar þá ærið hratt á.