Uppeldi og menntun

						SOLVEIG   JAKOBSDOTTIR

p<0,01), annars konar Netveitur (tölvupóst og -spjall), og leikjatölvur (r(193)=0,255,

p<0,001). Enn fremur var tilhneiging til þess að fleiri tölvur væru til staðar á heimili

pilta, (r(195)=0,169, p<0,05 og að félagar pilta notuðu meira tölvur en félagar

stúlkna. Einnig var tölva fremur inni í herbergi pilta en stúlkna (r(193)=0,301,

p<0,001). Nánar tiltekið sögðust 42% drengjanna hafa tölvu í sínu herbergi en ein-

ungis 11% stúlknanna. Ef bræður og systur voru tekin með voru hlutföllin þau að

tölva var í drengjaherbergjum í 58% tilvika en einungis í 15% tilvika í stúlknaher-

-bergjum. Nettenging á heimili var hins vegar óháð kyni.

Munur milli skóla/svæða. Ef hver skóli var skoðaður sérstaklega varð myndin

talsvert flóknari og þá virtist þessi umtalsverði kynjamunur sem lýst var í færni og

viðhorfum vera töluvert háður svæði. Sem dæmi má taka tvo fjölmennustu skólana,

sem ég nefni hér skóla A (61 þátttakandi) og B (57 þátttakendur). Hjá þátttakendum

í skóla A var um lítinn sem engan kynjamun að ræða í færni (sjá Mynd 1) og í við-

horfum (hversu „klárir" nemendur teldu sig vera og hversu spennandi þeim fannst

að nota tölvur). Kíkvaðrat-próf sýndu ekki marktækan mun og jafnvel næstum

marktækan mun stúlkum í hag varðandi spennuviðhorfið. En marktækur munur

kom fram, piltum í hag, hjá nemendum í skóla B í færni (kíkvaðrat=13,2, df=2,

p<0,005) og í sjálfstrausti eða hversu „klár" nemandinn taldi sig vera (kíkvað-

rat=12,5, df=4, p<0,05 ). Munur piltum í hag var einnig mjög nálægt því að vera

marktækur varðandi spennuviðhorfið (kíkvaðrat = 8,9, df=4, p=0,06). Athuga ber

þó að fervikapróf leiddi ekki í ljós marktæka samvirkni milli kyns og skóla (skól-

anna tveggja) en slík samvirkni (kyn*skóli) var þó mjög nálægt því að vera mark-

tæk í öllum tilvikum (færni: F(l)=3,2, p=0,074; viðhorf/„klár": F(l)=3,3, p=0,072;

viðhorf/spennandi: F(l)=3,5, p=0,065).

I ljós kom umtalsverður munur á nemendum í skólunum tveimur í ýmsum þátt-

um innan og utan skóla sem skýrt gátu meiri kynjamun meðal þátttakenda í skóla B

en A. Til dæmis var tvöfalt hærra hlutfall drengja en stúlkna í skóla B með tölvu í eig-

in herbergi og drengir í þeim skóla höfðu notað fleiri forrit heima hjá sér en stúlkurnar.

Slíkur munur lá ekki fyrir hjá nemendum í skóla A. Athyglisvert var að stór hluti

nemenda í skóla B notaði leiki í skólanum (86%) en aðalforritið sem virtist nýtt í skóla

A var spjallforrit (57%). Þó virtist Netnotkun mun meiri í skóla B, en þá var fremur

um að ræða vef- og tölvupóstnotkun. Annar munur á skólunum tengdist frjálsri nýt-

ingu tölva. í skóla A sögðust 94% stúlkna hafa frjálsan aðgang að tölvu í skólanum

og 74% nýttu hann (miðað við 62% pilta). Til samanburðar sögðust 85% stúlkna hafa

frjálsan tölvuaðgang í skóla B en aðeins 35% nýta hann (miðað við 50% pilta).

Umræður og ályktanir

Hafa verður í huga þegar niðurstöður í skóla A og B eru skoðaðar að í skóla B töldu

drengir sig mun færari en hinir hóparnir og höfðu að ýmsu leyti jákvæðari viðhorf

til tölva. Því mætti leiða að því rök að til að bæta tölvunotkun nemenda í skóla A

hefði þurft að koma til móts við þarfir og áhuga beggja kynja en í skóla B að leggja

sérstaka áherslu á að koma til móts við þarfir og áhuga stúlknanna. Einnig er ljóst

að huga þarf að fleiri þáttum en þeim sem snúa að tölvunotkun í skólunum sjálfum

ef auka ætti jafnræði með kynjunum.

125