Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ęgir

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ęgir

						ÆGIR

MÁNAÐARRIT   UM   FISKIVEIÐAR   OG   FARMENSKU.

arg.

Reykjavík,   Júlí   1905.

I. Blað.

V,

ETURINN 1899 sendum við ritstjóri

Skapti Jósepsson á Seyðisfirði boðsbréf

út um landið að fiskiveiðariti, sem við

höfðum í hyggju að gefa út, en af því

undirtektirnar urðu daufar var hætt við

fyrirtækið.

í fyrravetur vakti jeg máls á því í

skipstjórafélaginu »Aldan« hve mikil

nauðsyn bæri til að sjómenn og fiskimenn

hefðu slíkt rit og var því vel tekið;

komst málið svq langt að kosin var þriggja

manna nefnd, til að undirbúa þetta, fá

upplj'singar um hvað útgáfan mundi

kosta m. m. og semja við hr. adjunkt

B. Sæmundsson um að hann tæki við

ritstjórninni, eða vildi að meira eða.minna

leyti styðja að útgáfunni. Hr. B. S. kvaðst

hafa svo mikið annríki og ýmsar aðrar

orsakir yllu því, að hann ekki gæti tekið

slikt að sjer, en lofaði að styrkja það að

öðru leyti eftir föngum og eftir því sem

hann hefði tima til. Ur útgáfu ritsins

varð svo ekki í það skifti, og var þá á-

kveðið að fresta þvi til haustsins 1904.

Sama haust fór jeg til Noregs og þegar

jeg kom heim aftur, var málið við sama

og hafði ekkert verið gjört í því frekara.

Af áhuga fyrir málefninu og fyrir á-

skoranir einstakra manna kringum landið

vil jeg nú byrja á fyrirtæki þessu, þar

sem jeg sje að þörfin fer sívaxandi, en

engar líkur til að aðrir munu verða til

þess,   jafnframt   þó   mjer   sje   ljóst  hve

vandasamt og ábyrgðarmikið það starf er,

sem jeg tekst á hendur.

Avarp til landsmanna.

Jafnvel þótt rit þetta eigi aðallega að

ræða þau málefni er varða sjómanna og

fiskimannastjett landsins, þá viljum vjer

samt með linum þessum ávarpa alla

landsmenn undantekningarlaust, þar sem

það er vor skoðun, að velferð landsins

er undir því komin að sjáfarútvegur og

siglingar jaftnt sem búnaðarræktun taki

sem mestum framíörum. Það muneng-

um dyljast að með auknum fiskiveiðum

eykst verzlun og samgöngur, og þetta er

eitt at aðalskilyrðunum fyrir velgengni

allra landsmanna jafnt bænda sem sjó-

manna.

Landbúnaðurinn er aðalatvinnuvegur

landsins, en til þess að hann geti þróast

sem mest þurfa íiskiveiðar landsmanna

að eflast. Því með vaxandi sjómanna-

stjett eykst markaður fyrir afurðir land-

bóndans, jafnframt sem auður færist inn

í landið og við það vex gjaldþol þjóðar-

innar, svo hún verður færari um að bera

þær byrðar, sem vaxandi menning leggur

henni á herðar.

Margir hafa endurtekið þau orð bæði

fyrr og síðar, sem enskur ferðamaður

hefir sagt: »að væru fiskiveiðarnar al-

mennilega stundaðar þá gætu þær orðið

ótæmandi   auðsuppspretta  fyrir landið«.

					
Fela smįmyndir
Forsķša1
Forsķša1
Forsķša2
Forsķša2
Efnisyfirlit1
Efnisyfirlit1
Efnisyfirlit2
Efnisyfirlit2
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8