Tímarit lögfræðinga

						Timarit lögfrKÍSiitya

En jafnan flutti hann mál sitt af drengskap og fullri trú-

mennsku.

Eggert Claessen var glæsimenni og hinn mesti gleði-

maður í vinahóp. Og hann var vinfastur og tryggur. Hann

var háttvís maður og prúður, enda laus við allt yfirlæti.

Hann var orðinn roskinn maður, er hann lézt. Samt stund-

aði hann störf sín til síðasta dags. Því mun andlát hans

hafa komið flestum á óvart. Og allir munu stéttarbræður

hans sakna hans úr hópi sínum og þykja ófullt og opið

standa rúmið, sem hann skipaði meðal þeirra.        GAS

Nokkur orð um erfðarétt

/. Sögudrættir.

Eins og kunnugt er, skiptu ættartengsl manna miklu

meira máli í fornöld og lengi fram eftir öldum en þau

gera nú. Samkvæmt Kristinrétti Árna biskups frá 1275,

27. kap., var t. d. fjórmenningsfrændsemi milli karls og

konu hjúskapartálmi. Um framf ærsluskyldu var það

lengstum svo, að framfæra skyldi maður fjórmenninga

sína og nánari frændur, ef hann átti tilskilin efni, enda fór

þetta eftir því, hversu skyldleikinn var náinn. Skylda for-

eldra og barna sín á milli var þó skilyrðislaus, Jónsbók

Kvennagiftingar 23. kap. Hjón skyldu og framfæra hvort

annað, Kvennag. 24. kap. Með fátækrareglugerð 8. jan.

1834 II. kafla, var framfærsluskyldan takmörkuð frá því,

sem áður var. Foreldrum var framvegis skylt að annast

börn sín, og börn manns og niðjar skyldu einnig fram-

færa foreldra sína og foreldraforeldra, ef efni voru til og

ástæður. Loks skyldu prestur og hreppstjóri reyna að fá

aðra ættingja til þess að framfæra skyldmenni sín, svo að

þau færu ekki á sveit. Með fátækralögum nr. 44/1905 2.—