If.________________________Tiviarit lögfræSinga skyldur og réttindi voru fyrrum tengd við ættatengsl manna. Um efni þau, sem hér skipta máli, varðar fram- færsluskyldan mestu. Hún hvílir nú, eins og sagt var, á hjónum hvoru gagnvart öðru og gagnvart almannavaldinu. Foreldrar skulu framfæra börn sín, stjúpbörn og kjör- börn til 16 ára aldurs. Framfærsluskylda foreldra eftir það og framfærsluskylda barna gagnvart foreldrum er skilyrt, bundin við efnahag og ástæður. Almannavaldið hefur framfærsluna á hendi, þar sem skyldu þessari lýkur. Af þessum ástæðum, að minnsta kosti með fram, kom fram á alþingi því, er síðast var háð, frumvarp til laga um breytingar á erfðalögunum nýju. Flutningsmaður þess var Gísli Jónsson, þingmaður Barðstrendinga. Skal hér rekja og reyna að meta aðalákvæði frumvarpsins. A. 1. Frændsemiserfð er ætlað að skipa þannig: a. í fyrsta erfðaflokk koma börn arfleifanda og barna börn hans, 1. gr. frv. Lengra gengur erfðaréttur ekki í beina línu niður. Börn erfa því ekki langafa sinn né langömmu, heldur einungis afa og ömmur. Hér gengur erfðaréttur þó lengra en framfærsluskyldan, því að hún hvílir ekki á barnabömum gagnvart afa og ömmu. Hins vegar má segja, að hún hvíli á börnum gagnvart foreldr- um, þó að skilyrt sé. En ef til vill vakir það fyrir flutn- ingsmanni frv., að oft sé ættarkennd afa og ömmu og barnabarna allsterk, og því sé rétt, að barnaböm erfi afa og ömmur. Á erfðarétti óskilgetinna barna samkvæmt 2. gr. erfða- laganna er engin breyting gerð í frv. Vitanlega erfa þar aðeins böm og bamaböm, eins og aðalreglan um skilgetnu börnin segir. b. / annan flokk koma foreldrar arfleifanda, 2. gr. frv. Eins og sagt hefur verið, hvílir skilyrt framfærsluskylda á foreldrum gagnvart 16 ára börnum sínum, og má því ef til vill segja, að framfærslusjónarmiðið hafi hér einhverju ráðið. 4. gr. laganna er látin óhreyfð. Samkvæmt henni skulu böm og barnabörn látins foreldris arftaka (þ. e. ins látna foreldris) koma til arfs að þeim hluta, sem runnið
Beinir tenglar