Þjófamark (brcnnimarlc) samkvæmt iulcnzkum lögum 36 telja dómendur á alþingi að vonum illvirki mikið og dæma sökunaut til húðlátsrefsingar, sem næst gangi lífi hans, en þjófamark skal hann hafa „eftir lögmálsins hljóðan," ef hann heldur lífi.1) Ef gert er ráð fyrir því, að hér hafi verið framinn stuldur í fyrsta sinni, þá hefur átt að ákveða refsingu eftir reglu D. 1. bls. 26—27, en samkvæmt henni átti sökunautur að hafa fyrirgert öllu lausafé sínu og, ef því var að skipta, 13 mörkum í fasteign. Um þetta er alls ekki getið í dóminum, sem vera má af því, að sökunautur hafi verið talinn eignalaus. Hýðing og mark er dæmt að álitum (arbitrært), með stoð í Þingfararb. 4. Má því ætla, að mark hafi dæmt verið hér fyrir fyrsta sinni framinn tveggja marka þjófnað. Árið 1681 hafði manni verið dæmt þjófsmark fyrir sauð- stuld, en hann leysti sig undan því með því að gerast böðull.s) Árið 1697 er þjófur dæmdur til hengingar á alþingi, og er sagt, að hann hafi fjórum sinnum undir dóm komið og ,,mark úttekið".3) Samskonar segir um annan þjóf árið 1699.4) 1 báðum tilvikum vantar greinargerð um það, fyrir hvaða þjófnað og hversu oft framinn markið hafi verið dæmt., Árið 1701 segir, að maður hafi tvisvar verið refstur fyrir eyris þjófnað og fengið brennimark. Síðar gerðist hann sekur um hestaþjófnað og fleira, og var þá dæmdur til hengingar, sem framkvæmd var á þingvelli 14. júlí.5) Samskonar er um tvo aðra menn. Þeir höfðu stolið tvisvar eða þrisvar til eyris. 1 öðru þessara mála greindi menn á um það í lögréttu, hvort leggja mætti saman hvinnskustuldi (smástuldi), og sýnist það hafa orðið uppi 1) Alþb. Isl. VII. 452. 2) Alþingisb. Isl. VII. 525. 3) Alþingisb. 1697 nr. 3. 4) Alþingisb. 1699 nr. 6, 50. 5) Alþingisb. 1701 nr. 11.
Beinir tenglar