46______________________ Tímarit löfffræSinga enginn þeirra séð nokkurn mann með þjófamarki. En vel mega einhverir slíkir hafa verið uppi nokkuð fram á 19. öld, í minni langafa og ef til vill afa sumra þeirra, sem enn eru á lífi. E. A. SkaðabótaábyrgS í sambandi við bifreiðardrátt. I. Almennar athugasemdir. Eins og kunnugt er, ber oft svo við, að bifreið bilar svo á leið sinni, að henni verður ekki á stað komið aftur. Ef aðra bifreið ber þar að, þá er mjög algengt, að stjórnandi þeirrar bifreiðar taki að sér að draga hina bifreiðina lang- an veg eða skamman, eftir því sem á stendur. En lögskylda til slíkrar hjálpar sýnist almennt engin vera. Ef maður tekst hins vegar slíka skyldu á hendur, þá er einsætt, að honum ber að inna hana af hendi, svo sem góður og sam- vizkusamur maður mundi gera. Akstri sínum ber honum því að haga með nægilegri gætni. Hann verður að veita dregnu bifreiðinni athygli eftir föngum og aldrei má hann aka hraðara en 20 kílómetrum á klukkustund nemi (5. gr. 3. tölul. reglug. nr. 72/1937). Að sjálfsögðu skal bifreið hans vera í því lagi, aö eigi stafi hætta af drættinum vegna galla á henni. Og svo verður þess að gæta, að dráttartaug sé nægilega sterk og hæfilega löng. Vitanlega ber að haga drætti eftir aðstæðum hverju sinni, svo sem vegi, birtu, farmi á inni dregnu bifreið o. s. frv. Auðvitað verður og að kref jast almennrar varkárni af stjórnanda dregnu bif- reiðarinnar, svo sem þess, að hann gefi ljósmerki, eða hljóðmerki, ef eitthvað verður að eða hætta sýnist á slíku, gæti þess, að bifreið hans verði ekki of nærri dráttarbif- reið, með því að þá verður hætta á því, að dráttartaugin vefjist um framhjól dregnu bifreiðarinnar, o. s. frv.