Tímarit lögfræðinga

						Skaöabótaábyrgtt í sambandi við bifrciðardrátt                      47

II. SkaSabótaábyrgð bifreiSarstjóra.

1. Vera má, aö stjórnandi dreginnar bifreiðar valdi

tjóni. Það tjón kann að koma niður á dráttarbifi'eiðinni eða

öðrum hagsmunum. Samkvæmt dómi hæstaréttar 23. nóv.

1934 (Hrd. V. 1014) ná inar ströngu sérreglur löggjafar-

innar um bifreiðarstjóra ekki til stjórnanda dreginnar bif-

reiðar, með því að hún er ekki knúin af aflvél í ökutækinu

sjálfu og kemur því ekki undir skilgreiningu á bifreið í 1.

gr. bifreiðalaganna nr. 23/1941. Að vísu segir í 2. gr. laga

þessara, að ákvæði þeirra eigi að gilda um ökutæki, sem

dregin eru, eftir því sem við á. Þetta ákvæði var ekki í

bifreiðalögum nr. 70/1931, en naumast mun þetta ákvæði

2. gr. bifrl. 1941 taka til inna ströngu sérreglna 1. málsgr.

34. gr. bifrl. 1941. Ákvæðið tekur væntanlega til þess, að

dregin bifreið sé í því ástandi, sem eftir atvikum hverju

sinni er unnt að heimta, og að henni sé stjórnað með þeirri

gætni og kunnáttu, sem sanngjarnt er að krefjast. Tjón,

sem stjórnandi dreginnar bifreiðar veldur í drættinum

sýnist því eiga að bæta samkvæmt inni almennu skaðabóta-

reglu, samkvæmt 3. málsgr. 35. gr. bifrl.

Sennilega má og, þegar stjórnandi dreginnar bifreiðar

veldur tjóni með henni, beita 3. málsgr. 34. gr. bifrl. um

niðurfall eða skipting bóta, ef bótakrefjandi eða þjónn

hans er sjálfur valdur að tjóninu að öllu leyti eða ein-

hverju.

Mál það, er í Hrd. VIII. 6 greinir, skiptir hér eigi máli.

Þar var svo á statt, að vélarlaus vagn var tengdur aftan í

bifreið, en farmur á þeim vagni varnaði bifreiðastjóra

útsýnar aftur fyrir bifreiðina. Tveir menn, sinn til hvorrar

hliðar bifreiðarinnar, áttu að gæta bæði farmsins og þess,

að ekki yrði slys af honum eða vagninum. Barn varð fyrir

öðru afturhjóli vagnsins og beið bana af. Slys þetta var

kennt vangæzlu annars gæzlumannsins, og var hann talinn

sekur um mannsbana af gáleysi samkvæmt 200. gr. hegn-

ingarlaga 25. júní 1869. Bifreiðarstjórinn var ekki ákærð-

ur, og hefur því einsætt þótt, að honum yrði ekki kennt

um slysið.