50 Timarit lögfræSinya hverjum hætti, enda draga menn bifreiðir víst oftast í greiðaskyni og endurgjaldslaust, þegar svo stendur á sem þar. öðru máli kynni að hafa skipt, ef dráttarbifreiðin hefði verið sérstaklega gerð til dráttar og björgunar bif- reiða og slíkt hefði verið atvinnuvegur eiganda hennar. Enn er þess gætandi, að sönnunarákvæði 1. málsgr. 34. gr. bifrl. geymir afbrigðareglu frá almennum reglum um sönnunarbyrði, og er því ástæða til þess að skýra hana þröngt. Henni verður því naumast beitt, nema þar sem orð laganna beinlínis fá yfir tekið. Samkvæmt því, sem nú hefur verið sagt, má gera ráð fyrir því, að venjulegar reglur um sönnunarbyrði verði taldar gilda í skaðabótamálum vegna dráttar á bifreið, þegar drátturinn er ekki beinlínis seldur og í atvinnugrein eiganda dráttarbifreiðar. III. Ábyrgð eiganda eða notanda bifreiðar. Híngað til hefur einungis verið rætt um skaðabóta- ábyrgð stjórnanda bifreiðar, sem dregur aðra bifreið, og stjórnanda bifreiðar, sem dregin er. Ef stjórnendur bif- reiðanna eru jafnframt eigendur þeirra, þá skiptir eignar- réttur þeirra sjaldan máli að lögum, svo framarlega sem skaðabótakrafan er tryggð með lögveði í bifreið. þó að annar en eigandi hennar valdi tjóni. En oft eða jafnvel oftast er máli svo farið, að bifreiðarstjóri, sem tekur að sér drátt annarrar bifreiðar, fer með bíl annars manns, húsbónda síns. Ef slíkur húsbóndi hefur tekið að sér bif- reiðardrátt og lætur þjón sinn framkvæma hann, þá hlýtur bifreiðareigandinn að bera ábyrgð á því, að dráttarbíllinn sé í fullu lagi eftir almennum reglum, og á vangæzlu bif- reiðarstjóra síns í því starfi eftir reglum þeim, sem eftir virðist farið um ábyrgð manna á verkum þjóna sinna í starfi þeirra vegna hans. Húsbóndi stjórnanda dráttarbíls- ins ber þá ábyrgð á tjóni, sem þjónninn veldur af ásetningi eða gáleysi. Algengt er það, eins og að var vikið, að bif- reiðarstjóri hitti á ferðum sínum aðra bifreið, sem ekki getur komizt leiðar sinnar vegna bilunar eða óhapps, og
Beinir tenglar