54_____________________Timarit lögfrmtiinga fram á bifreiðina Y, sem farið hefur út af vegi, og menn hafa slasazt, sem ekki rúmast allir í bifreiðinni X, en unnt reynist að ná henni upp á veginn, þá verður að láta slösuðu mennina í bifreiðina Y og draga hana síðan, þá hefur bif- reiðarstjórinn á X framkvæmt skyldustarf, sem er í hans verkahring. En þótt drátturinn sé ekki skyldustarf, þá er hann þó þáttur í starfi bifreiðarstjóra, sem almenn réttar- vitund og venja sýnist hafa helgað, svo að trauðla verður sagt, að bifreiðarstjóri vinni þetta starf utan venjulegra bifreiðarstjórastarfa sinna. En hvort sem beinlínis lög- skylt er að framkvæma dráttinn eða hann má telja venju- helgaðan, þá má þó virðast hart að gengið, ef skylda skyldi bifreiðareiganda sjálfan, sem engan þátt hefur átt að ákvörðun bifreiðarstjóra síns um dráttinn, til greiðslu alls þess tjóns, sem starfsmaður hans hefur valdið. Hér sýnist mega orða lögjöfnun frá 13. gr. siglingalaga nr. 56/1914, en samkvæmt ákvæðum hennar ábyrgist útgerðarmaður með skipi og farmgjaldi einungis tjón, er starfsmenn hans valda við skyldustörf sín af hirðuleysi eða gáleysi. I þessu sambandi yrði þá reglan líklega sú, að skáðabótakrefj- endur ættu lögueö í dráttarbifreio samkvæmt 5. málsgr. 34. gr. bifrl. til tryggingar kröfum sínum, að því leyti sem vátryggingarhæð hennar samkvæmt 36. gr. bifrl. hrykki ekki til greiðslu tjónsins. Um þessa reglu má vitanlega deila. Valið er milli þriggja tilvika: 1. Að bifreiðareigandi sé ábyrgðarlaus af tjóni, sem bifreiðarstjóri hans veldur með ásetningi eða af gá- leysi i dráttarstarfi sínu. 2. Aö bifreiðareigandi beri fulla (persónulega) ábyrgð á slíku tjóni. 3. Ao bifreiðareigandi ábyrgist aðeins með bifreið sinni. Fyrsta reglan sýnist vera of hörð í garð þeirra, sem fyrir tjóni verða, enda sýnist hún vera andstæð grundvallarregl- um löggjafarinnar. önnur reglan sýnist vera of hörð í garð bifreiðareiganda. Þriðja reglan er í samræmi við hliðstæða reglu í 13. gr. siglingalaganna og sýnist réttlát- ust, þegar atvik beggja megin eru tekin til greina. Um ábyrgð eiganda dregnu bifrciðarinnar á tjóni, er