MálameSferS i hssstarétti 57 að birta það hér. En þó er þess gætandi, að bréfið geymir einnig skipanir til þeirra lögmenna, sem síðar koma, og mætti þeim hagfelt verða, að bréfið sé nú birt í tímariti lögfræðingafélags. En bréf hæstaréttar á erindi til fleiri en hæstaréttar- lögmanna. Það varðar einnig hérab'sdómara. Það er ljóst, að í því felst óbeinlínis áminning til þeirra um að leggja fulla rækt við rannsókn alla í opinberum viáluin, sem ó- sjaldan hefur reynzt ábótavant, einkanlega af hálfu ýmissa héraðsdómara utan Reykjavíkur. Samkvæmt gildandi lög- um um meS/erS einkamála eiga héraðsdómarar einnig að hafa drjúgum meiri íhlutun um gagnasöfnun en áður var, og má því einnig segja, að bréf hæstaréttar eigi líka erindi til héraðsdómara varðandi meðferð einkamála. Þá varðar bréf hæstaréttar mjög héraðsdómslögmenn. Á það bæði við opinber mál og einkamál. Nú eru héraðs- dómslögmenn oft skipaðir veijendur sökunauta í héraði. það er áríðandi að þeir bendi þá þegar héraðsdómara á þau atriði, sem rækilegar kann að þurfa að rannsaka. Og þessarar skyldu héraðsdómslögmanna mun þó enn meir gæta, begar nýja skipunin um meðferð opinberra mála er komin á. Athugasemdir þessar taka auðvitað eigi síður til hæstaréttarlögmanna, þegar þeir starfa með sama hætti að opinberum málum í héraði. En sérstaklega beinist bréf hæstaréttar þó að störfum héraðsdómslögmanna og hæstaréttarlögmanna um störf þeirra varðandi einkamál í héraði. Þar er sá grundvöllur lagður eða á að minnsta kosti að vera lagður, sem meðferð og dóm í hæstarétti skal reisa á, enda er oft svo farið, að sakargagn, sem vel mátti afla, meðan mál var fyrir dómi í héraði, en vanrækt hefur þá verið að afla, fæst alls ekki eða kemur eigi að notum þótt reynt sé að afla þess síðar, t. d. vegna andláts votta, minnisbrests þeirra, skjal er glatað, síðan mál var fyrir dómi í héraði o. s. frv. Þá er vafalaust einnig ástæða til þess, að starfsmenn dómsmálardSuneytis athugi bréf hæstaréttar, þótt því sé ekki þangað beint. Eins og kunnugt er, þá senda rannsókn-
Beinir tenglar