Frá dómstólum 63 til einhverrar þóknunar úr hendi K. vegna þjónustu sinnar í hans þágu, að ritað var á kvittun fyrir greiðslunni, að um sölulaun væri að ræða og aS K. hófst ekki handa um endurheimtuna fyrr en mánuði eftir að þessi skipti áttu sér stað. (Dómur B.þ. R. 10/3 1950). Fasteign seld tveimur. Þann 17. janúar 1949 gerði Á. kauptilboð í hluta hús- eignar, sem H. átti. Hús þetta var í byggingu, en tilboðið við það miðað, að afsal yrði gefið, þegar húsið var fokhelt. Fasteignasali einn hafði húsið til sölu af hendi H. Þann 20. s. m. gerði H. gagntilboð. Þann 20. eða 21. s. m. sam- þykkti Á. gagntilboðið í símtali við fasteignasalann og skriflegt samþykki afhenti hann fasteignasalanum 21. s. m. Sama dag gerði H. sjálfur samning við S., þar sem hann afsalaði honum hluta lóðar húseignarinnar og hluta af væntanlegu húsi. Jafnframt tók hann að sér að gera það fokhelt, og skyldi S. fá sama hluta hússins og samið hafði verið um v^ð Á. Á lét þinglesa sinni heimild 18. febi-úar s. á., en S. miklu síðar. Á höfðaði mál og krafðist þess, að H. yrði skyldaður til að afsala sér húshlutanum á grundvelli gagntilboðsins frá 20. jan. Talið var, að Á. hefði svarað gagntilboði H. nægilega fljótt. Báðir samningamir voru taldið kaupsamningar, enda hafði nokkuð verið unnið að húshluta þeim, er Á. og S. skyldu fá þann 20. janúar. Ósannað var, hvort var fyrr gert samþykki Á. við gagntilboðinu og samningurinn við S., en þar sem Á. hélt sínum rétti fyrr til laga með þing- lestrinum og tryggði þannig rétt sinn gagnvart öðrum viðsemjendum H., þá var hann talinn eiga rétt á að fá afsal fyrir húshlutanum, og að S. væri skylt að hlíta því afsali. (Dómur B.þ. R. 6/3 1950).
Beinir tenglar