Tímarit lögfræðinga

						72___________                        Tímarit lögfræoinga

H. Þ. krafðist þess, að útgerðarmennirnir yrðu dæmdir

til að greiða skuld þessa in solidum.

Utgerðarmennirnir töldu, að hér hefði verið um félags-

útgerð að ræða, er hver félaganna hefði aðeins átt ákveðinn

hundraðshluta í. Þar sem svo hefði verið ástatt, bæru þeir

hver um sig aðeins ábyrgð á skuldbindingum útgerðar-

innar að tiltölu við eignarhluta sinn í útgerðinni samkv.

ákvæðum 14. gr. sigll.

Talið, að ákvæði 14. gr. sigll. ættu aðeins við um skips-

eigendur, en ekki skipaleigjendur, og að útgerðarmenn-

irnir bæru solidariska ábyrgð á kröfu þessari.

(Dómur B.þ. R. 8/2 1950).

d)  REFSIRÉTTUR.

1 dagblaði einu birtust meiðyrði um Ó. Hann höfðaði

mál og krafðist þess, að ummælin yrðu ómerkt, ristjóra

blaðsins refsað fyrir þau og honum gert að greiða miska-

bætur. samkv. ákvæðum 264. gr. hgl.

Ritstjórinn taldi ummælin ekki meiðandi og mótmælti

sérstaklega, að Ó. yrðu dæmdar miskabætur vegna þeirra,

þar sem ósannað væri, að Ó. hefði beðið nokkur álitsspjöll

vegna þeirra.

Talið var, að ummælin væru meiðandi fyrir Ó., þau

voru ómerkt og ritstjóranum refsað fyrir þau. Þá var

hann dæmdur til að greiða Ö. kr. 1000,00 í miskabætur,

enda þótt ekki hefðu verið leiddar sannanir að því, að um-

mælin hefðu valdið honum álitsspjöHum, þar sem þau

voru talin til þess fallin.

(Dómur B.þ. R. 9/6 1950).

e) STJÓRNARFARSRÉTTUR.

Skipting útsvars milli sveitarfélaga.

Á árinu 1947 starfaðí B., sem átti lögheimili í R., um

nokkurt skeið í S. Á árinu 1948 var lagt útsvar á B. í R.

og var útsvarið miðað við tekjur þær, sem hann hafði haft

á báðum stöðunum, og greiddi B. það útsvar. Samkomulag

náðist ekki um skiptingu útsvarsins milli bæjarsjóðs R. og