242 7'ímarit lögfróinga staðfesti, að svo verði að telja, að ferð skipsins sé hafin, þegar það leggur af stað frá heimili sínu." Um þetta farast höfundi svo orð, að ekki verði fallizt á röksemdir hæsta- réttardóms þessa, þar sem ferð skips er eigi talin hefjast fyrr en það leggur af stað frá fermingarstað." Ef héraðs- dómur hefði sagt þetta og hæstiréttur samþykkt, þá hefðu þessir dómendur víst komizt að óaðgengilegri niðurstöðu. Skip skal t. d. fara frá Reykjavík og taka farm í Vest- mannaeyjum til flutnings norður á Akureyri. 1 Garðsjó bilar hlutur í vél skipsins, sem skipstjóri telur hentast að fá í Keflavík. Skipið er í þessu dæmi farið frá heimili sínu, en ekki komið á fermingarstað. Eftir ummælum héraðs- dómsins er það á ferðinni, og skipstjóra er bæðii rétt og skylt að afla sér vélarhlutans og seljandi mundi eftir orðum dómsins fá sjóveð í skipinu til tryggingar kröfu sinni. Og getur naumast orkað tvímælis, að það væri rétt. 1 16. gr. rekur höf. reglurnar um skipverja. En síðan kemur rækileg greinargerð um reglur siglingalaganna um farmsamninga, gerð þeirra og efni, sérreglurnar um rift- un þeirra, ábyrgð farmflytjanda og um farmskírteini, þar á meðal um fyrirvara þá ina mörgu, sem tíðum eru þar gerðir (17.23. gr.). En siglingalögin eru orðin gömul, og ákvæði þeirra um farrnsamninga ófullnægjandi. Þrjár tegundir farmsamninga, sem þau nefna ekki, eru nú all- tíðar. Nefnir höf. þar fyrst farmsamninga, er. hann kallar gagnfæra. Og fer farmsending þá fram á vegum tveggja eða fleiri farmflytjenda. Vélasamstæða er t. d. keypt í Þýzkalandi. Hún er flutt á járnbraut til Hamborgar, en þar tekur Eimskip" hana og flytur til Reykjavíkur. Þaðan flytur Ríkisskip" hana til Akureyrar, ákvörðunarstaðar- ins. önnur farmsamningstegundin er inir tímabundnu farmsendingar" (time charter), þar sem útgerðarmaður heimilar viðsemjanda sínum afnot skips með venjubundn- um og umsömdum kjörum tiltekinn tíma, t. d. ef Eimskip" fær afnot skipsins X til farmflutninga frá 1. jan. 1952 til 30. júní s. á. Slíkir samningar eru mjög tíðir, eins og kunn- ugt er. Að því leyti sem samningur sker ekki úr, verður að