Tímarit lögfræðinga

						Sáttatilraunir sáttanefnda                              247

Endurskoðun laga um meðferð einkamála í héraði stend-

ur nú fyrir dyrum, og verða þessi atriði þá væntanlega tek-

in til meðferðar.

E. A.

Bifreiðaljós.

Þarfleg úrlausn Hæstaréttar.

Það er alkunnugt, hver hsstta stafar af því, ef ekið er

bifreið með háum (sterkum) Ijósum á móti annarri bifreið

í dimmu. Blindast þá stundum sá bifreiðarstjóri, sem á

móti er ekið, svo gersamlega, að hann sér ekkert fram fyrir

bifreið sína. Að vísu á sá bifreiðarstjóri þá að taka þetta

atriði til greina í akstri sínum og stöðva þá bifreið sína.

Annars kostar getur hann búizt við að valda stórslysi, enda

hefur stundum af hlotizt dauðaslys vegna aksturs bifreið-

arstjóra,-sem ekið hefur bifreið sinni blindaður af ljósum

bifreiðar, sem á móti honum var ekið. Bifreioarstjóri, sem

með háum (sterkum) ljósum ekur móti annarri bifreið í

myrkri, hefur enga frambærilega afsökun. Ef honum er

ekki unnt að lækka eða deyfa ljósin á bifreið sinni, þá er

það af því, að Ijósabúnaður hennar er ekki í því lagi, sem

vera skal. Og verður hann að bera ábyrgð á þeim galla. En

ef honum er ekki til að dreifa, þá sýnir hann af sér sak-

næmt skeytingarleysi, ef hann deyfir ekki nægilega ljósin,

og verður þá vitanlega að bera ábyrgð á því.

Oft er það, að ekki verður sannreynt, hvaða bifreið (A)

það var, sem ekið var með blindandi ljósum móti annarri

bifreið (B), sem ekið var þá á fótgangendur og slasaði þá.

1 nýlega dæmdu máli (Hrd. XXIII, 427) sannaðist það þó,

hver bifreið A var og hver stýrði henni. Var það rafvirkja-

meistari nokkur. Virðast ljós á bifreið hans hafa verið

svo tengd, að ekki var unnt að lækka þau. Það var ekki