Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Tķmarit lögfręšinga

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Tķmarit lögfręšinga

						þeim efnum.57 Rökstuðningur í dómi getur t.d. ráðist af venjum um það hvernig
réttarreglum er beitt við úrlausnir lögfræðilegra ágreiningsefna.
Þótt dómstólar hafi mótað venjur um það hvernig haga beri rökstuðningi í
dómi eru fyrirmæli að nokkru leyti í réttarfarslögum um tiltekin atriði, svo sem
um það hverju þurfi að gera grein fyrir í forsendum dóma. Að öðru leyti verður
að miða við venjur, t.d. um hversu ítarlegur rökstuðningurinn þarf að vera, hvað
þurfi að rökstyðja og hvernig niðurstaðan verði leidd af forsendunum. í rök-
stuðningi þarf að vísa til réttarheimilda en ekki er venja að vísa til fræðirita.
Dómari tekur mið af því sem tíðkast í þessum efnum þegar hann rökstyður
niðurstöðu hverju sinni.
Mál geta verið fjölbreytileg og í þeim getur reynt á ólík atriði. Á sambærileg
atriði reynir hins vegar í eðlislfkum málum. Um rökstuðning og hvernig honum
er háttað í sams konar málum hafa oft skapast ákveðnar venjur, t.d. í skaðabóta-
málum og ölvunarakstursmálum.
Venjur blandast oft saman við önnur atriði sem einnig hafa áhrif á það hvern-
ig rökstuðningi er hagað. Þannig er t.d. venja að útfæra betur en ella rökstuðn-
ing í málum sem hafa almenna þýðingu og þegar dómur kemur til með að hafa
fordæmisgildi enda er það nauðsynlegt.
I öðrum tilvikum getur verið um ákveðið verklag að ræða. Sem dæmi má
nefna að í dómi Hæstaréttar frá 2. mars 2000 er bent á að í héraðsdómi hafi
málsástæður og lagarök aðila verið rakin bæði í aðalsök og gagnsök en réttara
hafi verið að gera það í einu lagi.58 Þetta má einnig leiða af reglunni um að dóm-
ar eigi að vera stuttir og glöggir, sbr. 3. mgr. 114. gr. laga um meðferð einka-
mála. Með verklaginu sem Hæstiréttur bendir á hefði verið unnt að koma í veg
fyrir endurtekningar, héraðsdómurinn hefði orðið styttri og gleggra yfirlit hefði
fengist yfir dómsúriausnina.
Ymis önnur dæmi má nefna um verklag sem beitt er í rökstuðningi fyrir
dómsniðurstöðu. Ekki þarf t.d. að taka afstöðu til annarra atriða en þeirra sem
leiða til að niðurstaða fæst í málinu.59 Það er orðað þannig að „þegar af þeirri
ástæðu" leiði það til tiltekinnar niðurstöðu. Hins vegar getur af einhverjum
ástæðum haft þýðingu að taka afstöðu til ákveðinna atriða og verður í því tilfelli
að gera það. Nánar verður fjallað um efnið hvað þurfi að rökstyðja í lið 3.3.a
hér á eftir.
57  „For domme af enhver art gælder det dog, at man ved udarbejdelsen má s0ge at finde frem til
en fornuftig balance imellem pá den ene side sagens art, omfang og betydning og pá den anden side
de krav, der f0lger af de almindelige principper for domsaffattelse". Lene Pagter Kristensen: Juri-
disk grundbog 3. Dommen-Sproget, bls. 128-129.
58  Hæstaréttardómur 2. mars 2000 í máli nr. 437/1999.
59  „Yfirleitt tekur dómstóll ekki afstöðu nema til eins atriðis, ef hann telur það nægja, til að rétt
úrslit fáist í dómsmáli". Þór Vilhjálmsson: Réttarfar III, bls. 59-60. Sama regla gildir í Danmörku,
sbr. Poul S^rensen í Juridisk grundbog 3. Dommen-Sproget, bls. 86: „Finder retten, at blot et af de
anf0rte anbringender f0rer til det pástáede resultat, beh0ver den derfor ikke at tage stilling til, om
det samme gælder med hensyn til det andet anbringende".
197
					
Fela smįmyndir
Kįpa I
Kįpa I
Kįpa II
Kįpa II
Blašsķša 169
Blašsķša 169
Blašsķša 170
Blašsķša 170
Blašsķša 171
Blašsķša 171
Blašsķša 172
Blašsķša 172
Blašsķša 173
Blašsķša 173
Blašsķša 174
Blašsķša 174
Blašsķša 175
Blašsķša 175
Blašsķša 176
Blašsķša 176
Blašsķša 177
Blašsķša 177
Blašsķša 178
Blašsķša 178
Blašsķša 179
Blašsķša 179
Blašsķša 180
Blašsķša 180
Blašsķša 181
Blašsķša 181
Blašsķša 182
Blašsķša 182
Blašsķša 183
Blašsķša 183
Blašsķša 184
Blašsķša 184
Blašsķša 185
Blašsķša 185
Blašsķša 186
Blašsķša 186
Blašsķša 187
Blašsķša 187
Blašsķša 188
Blašsķša 188
Blašsķša 189
Blašsķša 189
Blašsķša 190
Blašsķša 190
Blašsķša 191
Blašsķša 191
Blašsķša 192
Blašsķša 192
Blašsķša 193
Blašsķša 193
Blašsķša 194
Blašsķša 194
Blašsķša 195
Blašsķša 195
Blašsķša 196
Blašsķša 196
Blašsķša 197
Blašsķša 197
Blašsķša 198
Blašsķša 198
Blašsķša 199
Blašsķša 199
Blašsķša 200
Blašsķša 200
Blašsķša 201
Blašsķša 201
Blašsķša 202
Blašsķša 202
Blašsķša 203
Blašsķša 203
Blašsķša 204
Blašsķša 204
Blašsķša 205
Blašsķša 205
Blašsķša 206
Blašsķša 206
Blašsķša 207
Blašsķša 207
Blašsķša 208
Blašsķša 208
Blašsķša 209
Blašsķša 209
Blašsķša 210
Blašsķša 210
Blašsķša 211
Blašsķša 211
Blašsķša 212
Blašsķša 212
Blašsķša 213
Blašsķša 213
Blašsķša 214
Blašsķša 214
Blašsķša 215
Blašsķša 215
Blašsķša 216
Blašsķša 216
Blašsķša 217
Blašsķša 217
Blašsķša 218
Blašsķša 218
Blašsķša 219
Blašsķša 219
Blašsķša 220
Blašsķša 220
Blašsķša 221
Blašsķša 221
Blašsķša 222
Blašsķša 222
Blašsķša 223
Blašsķša 223
Blašsķša 224
Blašsķša 224
Blašsķša 225
Blašsķša 225
Blašsķša 226
Blašsķša 226
Blašsķša 227
Blašsķša 227
Blašsķša 228
Blašsķša 228
Blašsķša 229
Blašsķša 229
Blašsķša 230
Blašsķša 230
Blašsķša 231
Blašsķša 231
Blašsķša 232
Blašsķša 232
Blašsķša 233
Blašsķša 233
Blašsķša 234
Blašsķša 234
Blašsķša 235
Blašsķša 235
Blašsķša 236
Blašsķša 236
Blašsķša 237
Blašsķša 237
Blašsķša 238
Blašsķša 238
Blašsķša 239
Blašsķša 239
Blašsķša 240
Blašsķša 240
Blašsķša 241
Blašsķša 241
Blašsķša 242
Blašsķša 242
Blašsķša 243
Blašsķša 243
Blašsķša 244
Blašsķša 244
Blašsķša 245
Blašsķša 245
Blašsķša 246
Blašsķša 246
Blašsķša 247
Blašsķša 247
Blašsķša 248
Blašsķša 248
Blašsķša 249
Blašsķša 249
Blašsķša 250
Blašsķša 250
Blašsķša 251
Blašsķša 251
Blašsķša 252
Blašsķša 252
Blašsķša 253
Blašsķša 253
Blašsķša 254
Blašsķša 254
Blašsķša 255
Blašsķša 255
Blašsķša 256
Blašsķša 256
Blašsķša 257
Blašsķša 257
Blašsķša 258
Blašsķša 258
Blašsķša 259
Blašsķša 259
Blašsķša 260
Blašsķša 260
Blašsķša 261
Blašsķša 261
Blašsķša 262
Blašsķša 262
Blašsķša 263
Blašsķša 263
Blašsķša 264
Blašsķša 264
Kįpa III
Kįpa III
Kįpa IV
Kįpa IV