Ægir

						SAMLEIÐ MEÐ ISLENSKUM SJAVARUTVEOI

f*að hefur alla tíð verið til staðar

JLmikil umhverfisvitund í sjávarút-

veginum og hún stafar einfaldlega af

því að menn lifa afþví að nýta þetta

umhverfi. Ástand þess þarfþar af

leiðandi að vera gott. Á hinn bóginn

er ekki jafn víst að menn hafi alltaf

verið upplýstir um umhverfisáhrif

alls sem þeir eru að gera en þegar sú

hlið kemur inn í umrœðuna þá bregð-

ast menn vel við. Mér finnst umræð-

an sem nú er uppi vera mjóg

skemmtileg og lofa góðu," segir Krist-

ján Þórarinsson, stofnvistfrœðingur

LÍÚ, sem bœði hefur tekiðþátt í mót-

un umhverfisstefnu samtaka

útvegsmanna og samstarfi Norður-

landanna í umhverfismálum sjávar-

útvegs.

Kristján Þórarinsson, stofnvistfrœðingur LÍÚ, rœðir umhverfismál við fulitrúa á Fiski-

þingi nú í nóvember. Hann segir þann skilning ríkjandi hér á landi að umhverfismál

sjávarútvegs verði að vera ígóðum farvegi enda lifi þjóðin afnýtingu auðlíndanna íhaf-

inu umhverfis landið.

„Það er umhverfísvitund

í íslenskum sjávarútvegi"

Kristján segir að benda megi á

marga kosti sem betri umhverfisvit-

und í sjávarútvegi hafi í för með sér. I

markaðslegu tilliti skapi þetta tæki-

færi, vörn gegn umhverfisáróðri verði

auðveldari og síðan sjái fyrirtæki sem

leggi út í umhverfisaðgerðir fjárhags-

legan ávinning af því starfi - ávinning

sem komi til móts við þann kostnað

sem lagt er út í, t.d. við vottunarferli

samkvæmt ISO stöðlum.

„Við sjáum að þegar byrjað er að

fara skipulega yfir umhverfismálin í

fiskiskipunum þá byrja menn að velta

fyrir sér hvort hægt sé að gera ýmsa

hluti öðruvísi og á ódýrari hátt. Þetta

er sama og gildir um aðra þætti í

rekstri: ef lagst er yfir málin má oftast

finna nýjar og betri leiðir," segir Krist-

ján.

Kristján telur ekki að öll fyrirtæki í

sjávarútvegi þurfi að leggja út í vinnu

við eigin umhverfisstefnu. Þróuin sé

mjög ör þessa mánuðina og enn sem

Umhverfismál

komið er hafi ekki verið mótaðar al-

þjóðlegar skilgreiningar til að styðjast

við. Hér er komið að umræðunni um

umhverfismerki og þeirri spumingu

hvort framundan sé eitt umhverfis-

merki fyrir sjávarafurðir, svæðisbund-

in merki eða merki sem bundin eru

ákveðnum tegundum.

„Þegar um þetta mál er rætt þá vil

ég að gerður sé skýr greinarmunur á

þeim kröfum sem gerðar eru til að

menn geti merkt fisk og hins vegar á

sjálfu merkinu sem kosið er að nota.

Ég hef unnið að þessu máli í norrænu

samstarfi og ég vil að íslendingar taki

frumkvæði á norrænum vettvangi og

síðan Norðurlöndin sameiginlega. Við

eigum að segja hvað okkur finnist vera

best og skynsamlegast og þannig höf-

um við áhrif á alþjóðavettvangi. Um-

hverfismerki á afurðir er sóknarfæri en

við getum ekki farið út í að búa til

reglur sem stangast á við alþjóðleg

viðskipti. Þess vegna þurfa að koma til

almennar alþjóðlegar reglur og skil-

greiningar og síðan er hægt að útfæra

merki á hverju svæði. Ég get séð fyrir

mér norrænt merki eða íslenskt merki,

sem ég tel reyndar betra fyrir okkur.

Það geta lika orðið til merki fyrir ein-

stakar tegundir en grundvallaratriðið

er að samræmdar reglur búi að baki.

Það er enginn vandi að búa til um-

hverfismerki en vandinn er að selja

það og skapa því trúverðugleika. Ég

held að hluti af grunninum fyrir um-

hverfismerki verði lagður á næsta ári,

þ.e. samræmdar siðareglur fyrir Norð-

urlöndin, en hins vegar er mun lengra

í alþjóðlegar skilgreiningar," segir

Kristján Þórarinsson.

---------------------AGIR    37