kaflega mikill, af pví að svo víða brennur hið sama við. pó getur verið, að sumum, sem skara fram úr við pen- ingshirðingu, pyki petta of mikið; pví að peir eyða ekki svo miklu fyrir vanhirðu. En peir finna eigi, hve miklu peir eyða fyrir vanpekkingu. Einnig mun peim trass- fengu og skeytingarlausu pykja pað of mikið, sökum pess, að peir vita eigi, hve mikla pýðingu hirðusemi og pekking hafa. En eg pekki dæmi til pess, og pað munu fleiri pekkja, að einn kemst af með '/»-—l s minna fóð- ur af jöfnum heyjum, heldur en annar; og pó lítur fénaðurinn jafnvel út og sýnir jafnan arð hjá báð- um. En pað eru alls ekki litlir peningar, sem liggja í Vio parti af öllum heyjum landsins. Eftir pví sem næst verður komizt, hve margt af kvikfénaði hafi verið í landinu í nokkur undanfarandi ár, og hve mikla hey- gjöf hver tegund parf í ýmsum héruðum landsins, pá getur engum blandazt hugur um, að í meðalvetri eyðist að minnsta kosti 1200000 20-fjórðunga-hestar af öllum heyjum. Enda virðist auðsætt, að pað geti alls ekki verið minna, pegar pess er gætt, hversu margir menn munu ganga að heyvinnu, og hversu mörg grasbýli eru á landinu. Og einnig pegar litið er yfir skýrsluna um heyfeng árin 1882 — 1884 í C-deild stjórnartíðindanna 1886. Ef nú hver heyhestur af töðu og útheyi, sem vegur 20 fjórðunga, er metinn 3 krónur til jafnaðar yíir land allt, pá verða pað 360000 krónur, sem eyðast ár- lega til einskis, ef 'Ao partur heyjanna kemur að engu gagni. Hvað mundu menn nú segja, ef pingið skyldi ein- hvern góðan veðurdag fallast á, að jafna svona háum skatti á landsmenn ? Og skyldi ekki mörgum þykja nóg um pað, pótt pví væri varið til einhvers pess fyrirtækis, sem allir álitu nauðsynlegt ? En má pá eigi öllura
Beinir tenglar