13 -er pað samsett af ýmsum efnum. Mestur hluti pess er pó vatn, eða um 99u/o. ]?að sem eftir er, eru einkum yms steinefnasambönd, og lítið eitt af holdgjafakenndu efni (ptyalin), sem styður að pví, að mjölefnið breytist í vínberjasykur. Að mjölefnið breytist i sykur fyrir á- hrif munnvatnsins, getum vér fundið, ef vér tyggjum brauð vel; pví að pá kemur sykurbragð að pví. J?ó breytist lítið eða alls ekkert af mjölefninu í fóðri skepn- anna í sykur, fyrr en pað hefir verið lengri eða skemmri tíma í maganum. En með maga er átt við vömbina, fagrakeppinn (rediculum), lakann og vinstrina hjá jórt- urdýrum. J>ar á móti er álitið, að munnvatnið verki ekkert að efnabreytingu holdgjafaefnanna og feit- innar. Magavökvinii. í slímhimnu magans er mjög mik- ið af smákirtlum, sem gefa frá sér vökva, sem nefndur er magavökvi. Vökvi pessi er gagnsær, nær pví litar- laus, bragðið af honum er saltkennt og súrt, en pó lítið. Lyktin er og lítil en einkennileg. Meginhluti pessa vökva er vatn; pó er dálítið í honum af uppleystum steinefnum og sýrum. |>að eru pessar sýrur, sem gjöra pað að verkum, að kæsirinn hleypir mjólkina; pví að saltsýra hefir dregizt úr kálfsmaganum út í vatnið, sem í honum er. |>egar fóðrið er komið í magann, verkar pað örvandi á slímhimnu hans. Mismunandi er pó, hve örvandi pað verkar; saltað fóður og pað fóður, sem heíir í sér beisk efni, verka hvað mest. Einnig verkar munn- vatnið, sem fer í magann, örvandi, sökum pess, að í pví eru örvandi efni, t. a. m. salt. En við petta streym- ir meira blóð að kirtlum magavökvans; gefa peir pví meiri vökva frá sér, en pegar maginn er hálftómur. J>egar fóðrið er komið í magann, byrjar hin eigin- lega melting. |>ó eru pað einkum holdgjafaefnin, sem