24 eða minna blóð streymir að, er litur bimnunnar meira eða minna rauður. |>ess vegna er slímbimnan mikið Ijósari, ef skepnan hefir soltið áður en henni var slátrað, pví að eftir pví, sem meira parf að meltast í görnunum, eftir því streymir meira blóð að peim. Innan á allri pessari bimnu, frá roaganum til botnlangans, eru þarmörðurnar (villi intestinales). |>að eru smáangar eða nabbar, sem liggja inn í garnaholið, og eru práðmynd- aðir, kúlumyndaðir eða blaðmyndaðir, og mjókka í paun endann, sem veit að garnbolinu. farmörðurnar eru mismunandi stórar; hjá hestinum '/io7« línu á lengd, en hjá nautgripum og sauðfó um '/»''.«. líttu. Oftast eru pessar örður hvað minnstar í peirn hluta garnanna, sem er næst maganum, en stækka er frá dregur. |>arm- örðurnar eru svo péttar, að hjá nautgripum eru pær um 3050 á hverri ferhyrningslínu, en hjá hestum 4060. Verður pví tala peirra í öllum görnunum, svo að skipt- ir mörgum milljónum. Af pví að parmörðurnar eru svo péttar, lítur innraborð slímhimnunnar út eins og flöjel. Fram í hverja parmörðu liggja ein eða tvær ör- smáar slagæðar, sem greina sig í háræðanet í endanum á örðunum, en svo ganga út frá peim ein eða tvær blóð- æðar. í pessu háræðaneti liggja ein eða fleiri sogæða- greinar, og er á enda peirra ofurlítil blaðra (nmpullula Lieberkiihnii). Greinar pessar sameinast svo í eina sog- æð, sem liggur eftir miðri parmörðunni og út í sogæða- netið, sem er í slímhimnunni og bandvefslagi hennar. |>á liggja og örsmáir, sléttir vöðvapræðir frá vöðvalagi slímhimnunnar fram í parmörðurnar, eins og áður er sagt. Liggja peir langs eftir örðunum innan við æðarn- ar, sem flytja blóðið að og frá. Loks er slímhimnan klædd að innanverðu með ákaflega punnri himnu (epi- thelium), sem er að eins samsett af einföldu sellulagi. |>eim megin, sem veit að garnholinu, eru sellurnar