25 klæddar gagnsæju lagi, og eru smá augu á pví, sera hin smáu feitikorn úr fóðrinu geta gengið í gegn um inn að sellunum. Allt petta geta menn séð ef peir skoða garnarspotta í sjónauka, og hinar prjár aðalhimn- ur og hjgging þeirra að nokkru leyti, er hægt að sjá með herum augam. þegar holdgjafaefnin og kolahýdrötin eru orðin upp leyst í innýflunuin og feitin líka annaðhvort uppleyst, eða svo aðskilin, að hún myndar örsiná korn, pá síga næringarefnin í gegn um hina þunnu hhnnu, sem klæðir slímhimnuna að innan og ganga svo inn í parmörðurnar. J>ar eru vfeggir háræða og sogæða svo afarpunnir að næringarvökvarnir síga í gegu um pá og inn í pær. Vöðvapræðirnir. sem fyr er nefnt að lægju i parmörðurnar, draga sig ýmist sundur eða saman. |>egar peir dragast saman, dragast örðurnar einnig sam- an; við pað rennur hlóðið örara frá peim út i blóðæðar slímhimnunnar; og sogæðavökvinn (chylus) prýstist úr sogæðagreinunum og út í sogæðanet slímhimnunnar, sem fiytur hann út í hlóðið. Við pennan samandrátt í örðunum minnkar blóðið í peim, og sogæðagreinarnar og hin litla blaðra, sem er á enda peirra, tæmist. J>eg- ar nú vöðvaþræðirnir dragast aftur sundur, linast parm- örðurnar og tómt rúm verður í æðum peirra; pví að ekki getur blóðæðablóðið né sogæðavökvinn runnið aftur til baka, sökum pess, að lokur eru innan í æðaveggjun- um, sem koma í veg fyrir pað. Við samdrátt parmarð- anna örfast einnig blóðrásin; en eítir pví sem blóðið rennur harðara, eftir pví verða fleiri snertistaðir vökv- anna, sem eykur blöndun peirra. eða samrennsli. En sökum pess, að himnurnar eru svo punnar og móttæki- legar fyrir pað, að næringarvökvarnir gangi í gegn um pær, pá leita næringarvökvarnir jafnótt inn í örðurnar, til að fylla upp hið auða rúm peirra, og koinast næring-