Búnaðarrit

						28

og allar afurðir eiga rót sína að rekja til. J>að er fyrir

pessa stöðugu efnabreyting, að líkamshitinn helzt æ hinn

sami; pví að pegar efni ganga í sambönd, pá framleið-

ist hiti, sem oft er nefndur bruni, og er pá sagt, að pau

efni, sem ganga til að viðhalda pessum bita, brenni í

líkamanum; pví að hið sama á sér stað, pegar kolumv

tré, mó eða hverju sem er er brennt, pá er pað kol-

efnið og vatnsefnið í eldsneytinu, sem ganga í sam-

band við súrefnið í loftinu og mynda kolsýru og vatn.

pegar skepnan deyr, hættir efnabreytingin, og pess vegna

verður skrokkurinn kaldur.

pegar hlóðið hefir runnið gegn um lungun og los-

azt við kolsýruna en tekið súrefnið í sig, fer pað til

vinstra hjartahólfsins; en paðan hrindir hjartað blóðinu

svo hart frá sér, að pað streymir út um allan líkam-

ann. Á. leið pessari mætir súrefnið peim næringarefn-

um, sem hafa tekizt upp í blóðið frá meltingarfærun-

um. Blóðið fer með áköfum hraða hringferð sína um

líkamann, eða á meðan slagæðin slær 26—28 sinn-

um, og mætir stöðugt næringarefnunuin, sem koma frá

innýflunum. Mest verða pó efnaskiptin í háræðaneti

blóðsins; pví að par rennur blóðið hægast. |>egar nú

súrefnið mætir sykrinum úr fóðrinu, gengur pað í efna-

samband við hann og myndar kolsýru og vatn. En við

pessa efnaskipting framleiðist hiti, sem áður er sagt..

En par sem petta er hin mesta efnaskipting í líkaman-

um, er henni í daglegu tali eignaður líkamshitinn og

viðhald hans. Sykurinn eyðist pví allur á pennan hátt,

en ekkert af honum gengur til pess að byggja líkam-

ann upp; pví að ef sykurinn er svo mikill, eða eitthvað'

kemur í veginn, svo að hann brennur ekki allur í lík-

amanum, pá fer hann á burtu með pvaginu. Að sönnu

er álitið, að sykur geti stundum stutt að myndum feit-

innar í lifrinni; en áður gengur hann auðvitað úr sam-