31 smjörmyndaninnar hjá mjólkurdýrinu. Feitin byggir einnig upp og viðheldur hinum margs konar feitivefjum, sem eru í líkamanum. Loks getur feitin einnig breyzt í mjölefni (glycogen) í lifrinni, og það svo í sykur, sem síðan brennur í kolsýru og vatn. Ef lítið er af sykri í næringunni, þá gengur feitin að mestu leyti til pess, að viðhalda líkamshitanum. En af 100 pungaeiningum af hreinni feiti geta ásamt súrefni og vatni myndazt 189 pungaeiningar af vínberjasykri, og er það sökum þess, að í feitinni er mikið meira af kolefni, en í sykr- inum; og pess vegna er talið, að feitin hafi mikið meira gildi, en sykuriun, til pess að viðhalda líkamshitanum. Sem hitaveitandi efni er talið, að eitt pund af feiti í fóðrinu gildi jafnt og nær pví 2''5>pd. af kolahýdrötum, eða með nákvæmari orðum, að feitin standi í hlutfalli við kolahýdrötin sem 1 á móti 2,4«. En pótt hlutfallið geti orðið petta reikningslega, er pað þó ekki ætíð pann- ig í líkamanum; og tilraunir hafa sýnt, að kolahýdrötin geta stundum haft jafnt ef ekki meira gildi en feitin; því að ein pungaeining af kolahýdrötum varnar eins mikið, ef ekki meir, að holdgjafasamböndin í líkaman- um leysist sundur, sem ein pungaeining af feiti. Aður er sagt, að steinefni séu í jurtunum, og að hin sömu steinefni séu í líkama dýranna. Við melt- ingu þessara steinefna er ekkert sérlegt að athuga; það sem meltist af þeim gengur hæglega frá meltingar- færunum í blóðið, eins og allir vökvar, sem geta kryst- aliserast. Sumt af steinefnunum gengur til þess, að byggja líkamann upp og viðhalda honum; einkum stuðla pau mjög að beinmyndaninni. En önnur steinefna- sambönd virðast að litlu eða engu byggja líkamann upp, heldur starfa pau að mestu að efnabreytingunni, sem fram fer í líkamanum. Einkum eru þau pó í melting-