Búnaðarrit

						34

peim efnum, sem eyðast í líkamanum, svo að útgjöld

hans og tekjur vegi hvað á móti öðru, pá er fóðrið við-

haldsföður; skepnan stendur pví í stað, léttist bvorki né

pyngist, og gefur ekkert af sér, svo sem mjólk, vinnu

o. s. frv. En ef fóðrið er svo lítið, að næringin, sem

veitist blóðinu, vegur ekki á móti peim efnum, sem eyð-

ast, þá er fóðrið vanhaldsfóður; skepnan leggur pá af

og léttist, allt fyrir pað, pótt hún gefi hvorki af sér

mjólk, vinnu né neitt pess háttar. En ef fóðrið er svo

gott og mikið, að næringin, sem veitist blóðinu, er

meiri en það, sem blóðið gefur frá sér, pá er fóðrið af-

urðafóður; skepnan pyngist pá, eða veitir einhverjar

afurðir.

Ætíð er fóðrið eitt af þessu þrennu, en mismun-

andi aðferð þarf við hverja fóðrunaraðferðina, pótt tak-

mörkin séu eigi glögg. Skyldi pví ætíð fast á kveða,

hvort fóðrið á að við bafa, og haga svo fóðrun og hirð-

ingu skepnunnar eftir pví. Einkum byggist mismunur-

inn á pví, hvert blutfall er milli meltanlegra holdgjafa-

efna og holdgjafalausra efna, hve auðmelt fóðrið er, og

hve mikið pað er að vöxtum.

pað er áður tekið fram, að holdgjafalausu efnin séu

einkum ákvörðuð til að viðhalda líkamsbitanum. J>ess

vegna hafa pau fengið nafnið hitaveitandi efni, en pað

er villandi; pví að boldgjafaefnin geta einnig gagnað til

pess sama, eins og sýnt hefir verið. |>ar á móti ganga

holdgjafalausu efnin lítið til vefmyndunar, og við til-

raunir hefir pað sýnt sig, að skepnur, sem eingöngu eru

fóðraðar með holdgjafalausum efnum, og sem hafa nóg

vatn, léttast jafnmikið og pær skepnur, sem eru í full-

kominni sveltu og bafa einnig vatn eftir pörfum. Ef

skepnur eru eingöngu fóðraðar með boldgjafaefnum, pá

léttast pær einnig nær pví jafnmikið sem í fullkominni

sveltu.   þannig   er   auðséð,   að   skepnurnar   purfa bæði