42 með fóstri; því að bæði þurfa þau fosfórsúrt kalk til beinmyndunar fóstuisins og til mjólkmyndunarinnar; því að í mjólkinni er ætíð fosfórsýra og kalk. En eigi þarf að óttast, að taða og gott vallondisúthey hafi eigi nægð af fosfórsýru og kalki. þar á móti er oft lítið af því í mýrarheyi, einkum tjarnaheyi. |>að er því varasamt að gefa mjólkurkútn eingöngu stör og fergini með matteg- undum; og aldrei skyldi gefa ungviðum eingöngu létt- ings mýrahey, heldur gefa þeim ætíð kraftgott valllend- ishey með. Hestar sækjast oft ef'tir að eta ösku, sem hefir ætíð meira eða minna af fosfórsýru og kalki. Hvort ástæðan til þess er sú, að þau efni vanti í lík- amann, er hér ekki auðið að segja. J>ó er það líklegt, þegar litið er til þess, að þeir hestar, sem hafa verið gefin bein í uppvextinum eru með beinameiri og sterk- ari hestum. Virðist þetta benda á það, að í léttings- útheyi sé eigi nægi^egt af þeim efnum, sem þurfa til beinmyndunarinnar. Sumir hræra lítið eitt af skafinni krít (kolasúru kalki) saman við drykkjarvatnið, ef álitið er að lítið af kalki sé í fóðrinu. En eins og sagt hefir verið, þarf ekki að óttast, að þessi efni vanti í gott vallendishey, né nein önnur steinefni, nema ef vera skyldi matarsalt; oft getur það vantað í heyið, einkum er trá sjó dregur; því það virðist setn vöxtur og við- hald jurtanna sé lítið eða ekkert bundið við það. Oft getur því verið nauðsynlegt að gefa lítið eitt af matar- salti, eðaláta 24Vv pott í kýrfóðrið1. I kauptúnum er algengt að fóðra meðýmsummat- tegundum; einnig kemur það oft fyrir til sveita, eink- um í hðrðum vetrum, er heyþröng verður. J>að er því áríðandi að þekkja þessar mattegundir, til þess að vita 1) Sjii. ritgjnrð niína ,.Um matarsalt" í tíiuariti Bókmennta- i'élai'sins 7. ár 188tí.