49 notaðar. Skal pví lítið eitt skýrt frá hitium algengustu tegundum peirra. Mapskökur hafa oft í sér beisk efni, sem aukast ef kðkurnar eru hleyttar í köldu vatni. Skepnur eru pví oft tregar á að læra að eta pær. Beiskja pessi á oft rót sína að rekja til mustarðsfræva, sem hafa slæðzt með rapsfrævunum. Ef mikið er af pessum efnum, getur verið, að skepnur fáist alls ekki til að eta pær; enda eru pær pá óhollar. |>ó er síður að óttast petta, ef kökurnar eru soðnar eða hrærðar út í sjóðheitu vatni. Rapskökur eru góðar handa mjólkurkúm. Ekki er pó vert að gefa meira af peim en 1L'/s pund á dag. |>ar á móti eru pær óhentugar til fitunar. IJbifrkökur eru hollar, ljúffengar og etast pví vel. ]aær eru pví góðar til fitunar, en ófært er að gefa pær mjólkurkúm, pví að pær verka illa á smjörið. Ef hör- frækökur eru hrærðar út í vatni og lítið eitt af salti sett saman við, pá eru pær gott fóður handa kálfum, sem getur að nokkru komið í mjólkur stað. Jarðhnctukökur eru ákaflega kostmiklar, einkum hýðislausar. Jær etast mjög vel, og eru hollar, ef ekki er gefið ofmikið af peim. ]?ó skyldi aldrei gefa pær kúm pegar áliðið er fangtímans, pað er að segja síðustu vikurnar fyrir burðinn; ekki heldur kálfum né ungviði, nema pá mjög lítið; pví að annars er meltingarfærun- um hætta búin. Kökur pessar eru góðar til mjólkur, fitu og krafta. Ekki skyldi pó gefa mjólkurkúm meira af peim á dag en í mesta lagi 2 pund. Bómullarkökur hafa mikla líkingu af jarðhnetu- kökunum. Etast pær vel og eru góðar til mjólkur og fitu. J>ó parf meiri varasemi við pær; pví að ef mikið er gefið af peim, getur pað valdið niðurgangi. Eigi skyldi pví gefa pær ungviðum, eða kúm sem eru komn- Bi'inaðarrit. 1 4