50 ar nálægt burði. Enn er það, að ef þær eru með hýð- inu, getur stundum verið mikið af hómullartrefjum í þeim, er setjist að sem hnyklar (mílar) í görnunum og verði hættulegir fyrir skepnurnar. SólsiJcJceJcöJcur líkjast mjög þessum tveim síðast- tðldu kökum, og hið sama að athuga við pær. Að sönnu eru pær tæplega eins ljúffengar. Mjög erfitt er að mölva kökur pessar í sundnr. PálmaJcöJcur hafa mikið minna af holdgjafaefnum en allar hinar fyrtöldu tegundir, og eru því mun kost- minni. f>ar á móti eru pær álitnar mjög góðar fyrir mjólkurkýr; einkum sökum pess, að mjólkin verður smjörmeiri. Töluverður munur er á pví, hve mikið er af feiti í kökum pessum; getur pað munað frá 516 °/o- En lakari eru pær taldar, sem hafa lítið af feiti; vanta pær pá samloðunarkraft og molna hæglega í sundur. Við kaup á peim verður pess pví að gæta, að taka pær kökur, sem eru péttar og seigar í sér. KóJcosJcöJcur eru líkar pálmakökum. J>ær eru ákaf- lega ljúffengar, og gott fóður fyrir mjólkurkýr. Ef olfukökur eða mattegundir eru gefnar að mun, verður ætíð að salta fóðrið lítið eitt. Olíukökur ætti og að geyma par sem kalt er, svo að feitin í peim þráni síður. En sízt er hætt við að hörfrækökur og pálmakökur práni. Jegar olíukökur eru gefnar, er mjög hentugt að gefa rófur með, sem eru auðgar af sykri; pví að þá jafnast hlutföllin. Kartöflur er hentugt að gefa ef mikið er gefið af olíukökum eða öðru holdgjafaauðgu fóðri; pví að pær hafa tiltölulega mikið af auðmeltu mjölefni. Réttast er að gefa pær soðnar. En þótt fóðurskortur neyði menn margsinnis til að gefa mattegundir eða fóður frá útlöndum, þá er pað mjög óheppilegt að efnin gangi til þess út úr landinu;