Búnaðarrit

						53

ir peirra etið nokkuð yfir 100 pund á dag af peim. En svo

mikil gjöf getur komið pví til leiðar, að meltingarfærin

veikist; einkum er hætt við niðurgangi. Enn fremur

verður mjólkin kostlítil, ef mjög mikið er gefið af róf-

um, allt fyrir það, pótt hún sé mikil að vöxtum. En

hentugt væri að geta ætíð gefið mjólkurkúm að minnsta

kosti 10—20 pund af rófum og uæpum á dag, í Plan-

dern er vanalegt að gefa mjólkurkúm 50 pund af rófum

á dag, en pær kýr eru að jafnaði fullum 200 pundum

þyngri en kýr hér. I París er pað algengt að gefa

þeim 40 pund á dag. En íNormandí .eru stórum naut-

gripum. sem eiga að fitast fyrst, gefin 60 pund af róf-

um á dag og svo smáminnkað, unz pað er komið niður

í 30 pund. Einkum eru næpur og rófur gefnar mjó'lk-

urkúm, en gott væri að geta gefið öllum fénaði pær,

jafnvel pótt fóðrið sé að eins til viðhalds. Við tilraun-

ir hefir pað sýut sig, að pótt sauðfé geti melt mikið af

trefjaefnmn, pá er pó skilyrðið fyrir pví, að sykur eða

sykurmyndandi efni séu auðmelt í fóðrinu; en petta hafa

rófur til að bera. Enn fremur hefir |>að sýnt sig við

tilraunir, að sauðkind purfti 4339 '/* pund af puru heyi,

til pess að hún pyngdist um 100 pund; og er pað fjór-

um sinnum meira en parf til pess að 100 pund af lif-

andi þunga myndist, ef heyið er hæfilega blandað með

safamiklu fóðri, svo sem rófum og næpum.

Ýms atvik, sem lúta að fénaðarhirðingunni, geta

haft mikla fóðureyðslu að ópörfu í för með sér, en fyr-

ir pað verður að byggja eftir fremsta megni. J>að er

ekki einungis að fóðrið eyðist, heldur hefir pað og oft

skaðleg áhrif á skepnurnar.

Aður er talað um pyðingu tneltingarv'öhóanna og

hringrás peirra, pegar fóðrunin væri í réttu lagi. J>að

er og sagt, að pað væru mismunandi vðkvar, sem verk-