Búnaðarrit

						68

afurðir. Meðalfrjór jarðvegur er fyrir meðalkraftjurtir,

sem gagnai bezt til meðalfóðurs eða viðhaldsfóðurs; ó-

frjór jarðvegur er fyrir kostlitlar jurtir, sem eiga pví

bezt við vanbaldsfóður. Ef pessum lögum er ekki fylgt,

hvort sem um dýr eða jurtir' er að ræða, pá hefir pað

ætíð tjón eða eyðslu í för með sér. Ef jörðin væri t.

a. m. svo vel ræktuð, að einungis væri til góð taða, pá

mætti eigi fóðia skepnur naumt, heldur svo að pær

veittu afurðir, ef samræmið ætti að haldast. En enginn

má skilja petta svo, að ekkert saki, pótt kostgóð hey

hrekist og missi nokkuð af krafti sínum, ef pau eíga að

vera til viðhalds eða vanhalds; pví að við hrakninginn

missir heyið mikið meira en pað, sem missist af efnum,

pótt hlutföllin í fóðrinustandi ekki í samræmi við parfir

líkamans.

Ætið verður að gæta pess, að fóðra svo lítið, að

pað svari til hins minnsta fóðurs, sem parf til viðhalds.

Eóður, sem hefir pau hlutföll milli efnanna, sem nefnd

voru, er ekki lagað til að veita afurðir, pótt mikið sé

gefið af pví. Mikil gjöf meltist ekki sem mætti, og pað

sem tekst upp í blóðið fram yfir pað, sem nauðsynlegt

er til viðhalds, eykur efnaskiptin í líkamanum, en sezt

ekki að, eða hyggir líkamann upp svo neinu nemi. J>að

getur pví vel komið fyrir, að einn fóðri kind, sem veg-

nr 90 pd. með 2 pundum af heyi; en annar fóðri jafn-

punga kínd með 2>'-i pundi af sams konar heyi, og að

báðar kindurnar haldist pó jafnt við (sbr. bls. 3-4).

J>að er pví nauðsynlegt að vita, hve mikið parf að gefa,

til pess að skepnan haldist við, eða hve pung minnsta

viðhaldsgjöf sé fyrir hver 100 pund líkamspunga. En

fyrir pví er alls ekki hægt að gefa akveðnar tölur;

pví að svo misjafnt er, hversu skepnurnar prífast

vel. Að fara eftir útlendri reynslu, er ekki óbrigð-

ult;   en ekki   er   ljóst,  að nein   innlend    reynsla   sé