74 getar mikið af holdgjafaefnunum breyzt í feiti. J>etta hefir og enn meiri pýðingu sökum pess, að eí'tir pví sem skepnan verður feitari, eftir pví sezt feitin ógjarnar að í líkamanum; en ef nægð er af holdgjafaefnum, pá geta pau að miklu komið í veg fyrir, að feitin leysist úr samböndum sínum og brenni. En par á móti parf ekki að óttast, að hringferð holdgjafaefnanna eða efna- skiptin í líkamanum aukist að mun, sökum pess, aðpau minnka eftir pví sem fitan eykst, nema ef holdgjafa- efnin eru meiri en hér er sagt. Ef hlutföllin eru nán- ari, pá aukast efnaskiptin svo mjög, að holdgjafaefnin breytast í vatn og kolsýru. En við fitun parf efna- skiptingin að standa á pví stigi, að holdgjafaefnin breyt- ist í feiti, og hún setjist svo að, án pess að brenna, eða breytast í kolsýru og vatn, og fara pannig burtu frá líkamanum. |>að er mjög nauðsynlegt, að fitunarfóðrið sé hollt, auðmelt og ljúffengt, svo að skepnan geti etið sem allra mest. J>að er og gott að salta fóðrið lítið eitt; við pað verður pað lystugra og meltingin styrkist. f>ó verður að gæta pess, að salta lítið; pví að annars eykst vatns- nautnin, sem veldur, að efnaskiptin í líkamanum auk- ast, sem leiðir með sér bæði eyðslu holdgjafaefna og holdgjafalausra efna. Er pví áríðandi, að skepnan purfi ekki að drekka mikið. Að tíminn verði sem stytztur, sem gengur til fitunarinnar, er svo áríðandi til pess að purfa að eyða sem minnstu viðhaldsfóðri. Setjum dæmi: Arni og Bjarni áttu sinn uxann hvor, og ólu pá báða til slátrunar, og voru uxarnir jafnvænir, feitir og holdlægnir, Jiegar eldið byrjaði. Báðir gáfu peir jafnkostgott fóður. Arni gaf sínum uxa 24 pund af töðu á dag, og ól hann í 15vikur. parámóti ól Bjarni sinn uxa í 10 vikur og gaf honum mattegundir með, en fóðrið allt jafngilti 30 pundum af töðu á dag. Nú purftu uxarnir 12 pund af