78 öndinni. Við petta penst brjóstholið út, og verður pví rúmmeira eða stærra en ella. |>ar af leiðir, að brjóstið verður hraustara og sterkbyggðara, og andardráttarfærin fullkomnari. |>annig sézt, hversu ómissandi pað er, að ungviði leiki sér sem oftast, pótt pað hafi fóðureyðslu í för með sér. Að hafa pað mark að fita ungviði, sem eiga að verða til frambúðar, er pví fráleitt. J>að dregur úr vexti, og skepnan verður veikbyggðari; og pegar hún nær fullorðinsárunum, er hún mikið ver fallin til að veita afurðir, eu pær skepnur, sem hafa safnað vexti og vöðvum. Fóður uugviða verður að vera mjög auðmelt og kostgott. Hver hlutföll eiga að vera milli efnanna, er víst; pví að pað eru pau hlutföll, sem eru í mjólkinni. En í töflunni eru pau talin í kúamjólk, sem 1:4,4. En eftir pví sem ungviðin eldast, mega hlutföllin fær- ast sundur. og fóðrið verða pungmeltara. J>ess vegna. parf eigi svo mikla vandhæfni við lömb og folöld, sem tíðast eru voralin. |>au venjast pví smátt og smátt frá mjólkinni við beitina. En pá geta pau valið eftir vild auðmeltar og kostmiklar jurtir. J>egar pví veturinn kemur, er mesta vandhæfnin um garð gengin. Fyrri hluta vetrar eru hlutföll efnanna í fóðri folalda hentugr eins og í bezta valllendisútheyi eða meðaltöðu, en síðari hluta vetrar eins og í góðu útheyi. En fyrir lömb fyrri hluta vetrar, eins og í góðu valllendisútheyi og bezta. myrarheyi, en síðari hluta vetrar, einsog í meðalútheyi. Sama er að segja um kálfa, að ef peir eru voraldir, pá purfa peir alls ekki betra vetrarfóður en lömb. En nú er pað algengast, að peir eru haustaldir eða vetraraldir, og sökum pess verður svo mikið vandhæfi við fóðrun peirra. Hér verður pó eigi farið lengra út í pað efnir pví að til pess parf sérstaka ritgjörð. Eeiðhesta er rangt að ala pannig, að peir safni