Búnaðarrit

						80

við, að peir de^'fist, og jafnvel að heilsa peirra veiklist.

J>að skyldi því ætíð hafa eldistímann lengri, en ala

hægara. Sama er að segja um allar skepnur, sem eiga

að alast eða taka út proska, en eiga þó ekki að slátrast

pegar. Eins og áður er getið, má búast við, að mikil

gjöf meltist eigi sem mætti, einkum pegar á að fita;

pví að parfir líkamans svara eigi til fóðursins. Reynsl-

an hefir pví sýnt, að fóðursparnaður er að pví, að ala

lengur en hægara pær skepnur, sem ætlaðar eru til

frambnðar. ]?á parf viðhaldsfóðrið að eyðast hvort sem

er, svo að ekki parf að hafa hliðsjón af pví. Fyrir petta

er og síður hætt við, að skepnan veiklist. Sældardagar

hennar standa einnig lengur yfir.

Fóstrið er einnig afurðir. pað er pví aðgætandi,

að pótt móðurdýr, sem er með fóstri, standi í stað að

pyngdinni til, pá hefir pað samt ekki viðhaldsíóður; pví

að af líkama pess tekst til fósturmyndunarinnar. Ef

móðurdýrið á að haldast við, verður pað pví að pyngj-

ast jafnmikið og fóstrið vegur með fósturhimnunum

(hildunum). Hér er ekki hægt að segja, hvað nýborin

lömb vega með fósturhimnum að meðaltali; enda mun

leitun á pví, að nokkur hér á landi geti leyst úr pví,

og sýnir pað, hve athugalitlir menn eru í pessu efni.—

Talið er, að nýf'ædd lömb af merinosfé vegi að meðal-

tali um 6 pund með fósturhimnunum, en fé hér er vana-

lega stærra en pað. Lömb afensku, feitu fjárkynivega

par á móti oft um llpund, eða frá 6—11 pund, og tví-

lembingar til samans 10—16 pund. Fóstuihimnurnar

vega 3/4—2 pund. Hér eru lörnb vafalaust léttari að

meðaltali en petta; en pó ná einstöku afbragðslömb

pessum punga. Miklar líkur eru pví til, að nýfætt

lamb hér vegi með fósturhimnunum að meðaltali nálægt

7—8 pundum, ef ærin hefir haft viðhaldsfóður. En til

pess,    að  ærin hafi  viðhaldsfóður,   verður  hún pví að