83 leg, ef kýrin er betur lagiu til holda en mjólkur. J>að er pví skilyrði fyrir pví, að kýrin framleiði mikla mjólk, að hún sé mjólkurlagin, að fóðrið sé gott og nægilegt, og allt, sem lýtur að hirðingunni, sé í góðu lagi. En sökum pess, að kýr eru vanalega einungis hafðar til pess að mjólka, en ekki tekið tillit til neinua ann- ara afurða, og kýrin getur pví álitizt sem vél, er ein- ungis starfi að pvi, að breyta heyi í mjólk, pá er áríð- andi, að pessi vél vinni sem mest; pví að eftir pví á- vaxtar hún betur pann höfuðstól, sem liggur í henni. Enn er pað, að kfrin parf ætíð sitt ákveðna viðhalds- fóður; pað eru kolin, sem purfa að brenna í vélinni til pess að hún geti gengið; pví er áríðandi, að kýrin geti etið sem mest fóður fram yfir viðhaldsfóður, til pess að breyta pví í mjólk. J>að er pví sárgrætileg heimska, að kvelja mjólkurkýr eða gefa peim naumt, sem pó er svo almennt: pví að pað er mikill skaði fyrir hvern og einn að hafa fleiri kýr en pær, sem hann getur fóðrað vel. Setjum dæmi: Árni og Bjarni voru sambýlingar, og áttu sínar prjár k3frnar hvor. Allar voru kýrnarmjólkur- lagnar og jafnir kostagripir, og var hver peirra metin á. 120 kr. Eitt haust höfðu peir venju fremur lítil hey, svo að peir sáu. að peir gátu eigi gefið kúnum meira. en 60 pund af töðu til jafnaðar hvern dag yfir allan innistöðutímann, eða hverri kú að meðaltali 20 pund á dag. Árni lét pó sínar prjár kýr lifa, og gaf hverri 20 pd. á dag. Nú purfti hver ky"r sér til viðhalds 12 pd. af töðu á dag, eða allar til samans 36 pd. pessi 36 pund gáfu alls engan arð; pau voru að eins eyðslufé, sem varð að ganga til pess, að kýrnar héldust við, eða kolin, sem purftu að brenna til pess að vélarnar gætu gengið til pess að breyta pessum 24 pundum af töðu, sem eftir eru, í mjólk. J>ar á móti fargaði Bjarni einni 6*