Búnaðarrit

						86

En pótt pað sé vanalega hið skynsamlegasta, að

farga af kúm sínum á haustin, pegar í óefni er komið

með heyforða handa þeim, þá er pað þó neyðarkostur.

Er pað sökum þess, að búið ber sig tiltölulega því bet-

ur, sem höfuðstóllinn er stærri, sem hægt er að

ávaxta. Sú hugsun má því ekki einungis ríkja, að

fækka að haustinu, ef í heyþröng rekur, heldur verð-

ur það æ að vaka fyrir mönnum, að reyna að afla

heyjanna að sumrinu; því að varla munu dæmi til þess

finnast, að svo miklu sé eytt til heyöflunar, að þeir

peningar ávaxtist pó eigi vel, ef heyin eru skynsamlega

uagnýtt. Setjum enn dæmi: Daði var sambýlingur

peirra Arna og Bjarna, og átti einnig prjár kýr, sem

Toru jafnir kostagripir og kýr hinna. J>egar um sum-

arið sá Daði, að hann gæti eigi fengið af túninu sínu

nema handa tveimur kúnum. Hann fær sér pví star-

engjatak hjá granna sínum, og heíir kaupafólk til að

vinna að pví. Daði fékk pannig 35 hesta af starungi,

og kostuðu peir í tópt komnir 90 kr. Hann sá nú, að

hann hafði nægilegt heymagn handa öllum kúnum; pví

að hann gat gefið hverri kú til jafnaðar á dag 20 pund

af töðu og 10 pund af starungi. En hann sá, að fóðrið

var eigi svo kostgott sem purfti, til pess að geta svarað

til þeiira afurða, sem átti að heimta. Daði keypti sér

pví olíukökur, til pess að geta gefið hverri kú 1 '/4

punds af peim á dag. f>annig haíði fóðrið jafnt nær-

ingargildi, sem 30 pund af töðu, og verð pess var einnig

ihið sama, eins og síðar verður betur sýnt fram á (bls.93).

Eóðurkostnaðurinn við hverja kú varð pví 214,20 kr.,

ef hvert pund töðu eða töðugildis er metið 3 aura; en

verð mjólkurinnar yfir allt árið varð 300 kr., ef pott-

urinn er metinn 10 aura. Mismunurinn á mjólk og

vetrarfóðri er pví 85,80 kr. fyrir hverja kú.