Búnaðarrit

						90

«ru pessi huldu ráð, sem við mennirnir fáum ekki

skilið«.

Enginn skyldi álíta, að pessi dæmi um fóður og

afurðir, séu gripin úr lausu lofti; pví að til eru áreið-

anlegar gjafa- og mjólkurtöflur, er sýna, að hér á landi

eru kýr til, sem mjólka um árið yfir 3000 potta; allt

fyrir pað, pótt pær hafi haft lítið eitt minni gjöf en

hér er gjört ráð fyrir, og pó verið haustbærar,

J>að er pví ljóst, hve nauðsynlegt pað er, að kýr

geti etið sem mest og framleitt sem mesta mjólk. Fóðr-

ið verður pví að vera hollt, lystugt, safamikið og sem

allra auðmeltast. Taða af vel ræktuðum túnum, sem

er snemmslegin og vel hirt, er pví pað fóður, sem

hægt er að treysta að veiti mikla nijólk. pó væri betra

að fóðrið væri safameira og meira af auðmeltum sykur-

efnum í pví; en pað fæst með pví að gefa einnig rófur

og næpur. Setjum svo, að mjólkurkýr eti 30 pund af

góðri töðu á dag, pá væri mjög hentug gjöf 25 pund af

töðu og 25—30 pund af næpum og rófum, sem hafa

viðlíka mikið næringargildi sem 5 pund af góðri töðu.

En miklar líkur eru, að kýrin gæti etið allt að pví eins

mikið af töðu, pðtt rófurnar væru gefnar, og er pað

mjög gott, pví að pá eykst pað fóður, sem afurðir veit-

ir, en viðhaldsfóðrið er hið sama, Enn fremur má bú-

ast við, að pótt gjöfin sé aukin með rófunum, pá melt-

ist fóðrið samt engu síður en áður, af pví að rófurnar

hjálpa til við meltinguna. |>að verður pví að leika svo

við mjólkurkýrnar, að pær geti etið sem mest og bezt

fóður; en gæta pess pó, að eigi sé farið svo langt, að

heilsa peirra sé í veði. En einkum er hætt við pví, að

kýr veikist af fóðrinu rétt eftir burðinn, og missi pví

lystina. Er pví rétt að hafa gjöfina eigi mjög mikla

eina  til  tvær   vikur eftir burðinn,  og gæta pess eink-