Búnaðarrit

						100

gefa eina algilda reglu. og hún er sú, að rækta túnin

vel, slá pau tímanlega, hirða töðurnar vel og gefa dá-

]ítið af rófum og næpum með peim, pví að pá er ekki

að óttast að kýrnar veiti eigi miklar afurðir í saman-

burði við tilkostnað, ef önnur skilyrði vantar ekki.

J>egar svo er ástatt að heyföng eru venjufremur lítil

eða hrakin, en pó eigi efni eóa hentugleikar á að kaupa

matvörur, pá vandast málið; pví að flestir hafa fulla

pörf fyrir að kýr peirra sýni sæmilegt gagn, og einkum

er áríðandi, að halda peim óskemmdum. Stundum

hagar svo til, að heima fyrir er hægt að veita sér ým-

is konar tegundir, sen; drýgja fóðrið. og bæta pað upp

ef skemint er, Einkum er það þó við sjávarsíðuna, par

seni útræði er, að mikið fellur til af fiskúrgangi, ef vel

er um hirt. Eiskúrgangur er mjög auðugur af hold-

gjafaefnum, en helir á hinn bóginn sáralítið af hold-

gjafalausum efnum. Hið sama er að segja um hrossa-

kjöt, sem margir gefa kúm, að það liefir tiltölulega

mikið af' holdgjafaefnum. Ef pessar fóðurtegundir eru

gefnar að mun, er pví áríðandi að gefa einnig rófur

eða kartöflur, sem haf'a mikið af auðmeltum kolahý-

drötum. Viða er mikið af svörtukræðu sem aðrir nefna

kló eða klóung. Hún er einnig gott fóður, ef hún er

bleytt eða soðin. En einkum er kræðan pó auðug af

holdgjafalausum efnum, og er pví ágætt að gefa hana

með hrossakjöti, fiskúrgangi eða öðru fóðri, sem hefir

mikið af holdgjafaefnum. — Einnig fellur á flestum heim-

ilum töluvert til af soði og ýmsum fleiri tegundum, sem

töluverð næring er í, og ætti pví að hafa til skepnu-

fóðurs ef það er eigi notað til manneldis. pó skal ekki

hafa pann sið að vatnsblanda soðið, sem svo margir

gjöra, til pess að auka pað að vöxtum; pví að næringin

er hin sama, en með pessu móti er skepnan   oft neydd