Búnaðarrit

						101

til að drekka meira en hún hefir þörf fyrir, en slíkt

veldur óþrifum og fóðureyðslu. Skal því gefa vatn, soð

og þess háttar sitt í hverju lagi.

Enn fremur mætti við sjávarsíðuna nota meira en

gjört er j?msar þang- og þarategundir, til gripafóðurs.

Bestar eru sölvategundir; einkum þó sauðaþari (fucus

ovinus) og handmyndaður pari (fucus palmatus). J>á er

og bogaþari, öðru nafni íslenzkur muru- eður maríu-

kjarni1 (fucus esculentus) ágætur til fóðurs, og ýmsar

fleiri tegundir. Álitið er bezt að þurka þessar tegundir

áður en þær eru gefnar; vel hefir einnig gefizt að fiytja

þær inn í hús að haustinu og hlaða þeim upp ttg salta

þær lítið eitt. fegar þær eru gefnar verður að tæja

eða greiða þær í sundur. Margir gefa og þessar teg-

unðir nýjar, eða eins og þær koma úr fjörunni, og hefir

það einnig geíizt vel, þótt sú aðferð sé álitin lökust.

Kýr þykja mjólka mjóg vel af þessum tegundum, og

halda þó holdum. Einkum veitast þeim þó kolahýdröt.

Væri því ágætt að gefa með fiskúrgang, hrossakjöt eða

annað holdgjafaauðugt fóður. Ef illa gengur að keuna

kúm að eta þang- og þarategundir, þá er gott að strá

yfir þær mjöli, ef kýrnar kunna að eta það.—|>á kem-

ur og stundum fyrir, að mikið rekur af smásíld á land,

eða hún veiðist svo mjög, að ekki er hægt að hirða

hana og nota alla til manneldis. Er þá sjálfsagt að

nota hana til gripafóðurs, enda er hún ágæt til þess.

|>ar sem svo hagar til, að eigi veldur skemmdum,

að víðir sé skorinn upp, þá er haganlegt að gefa hann;

því að í honum eru mikil fóðurdrýgindi. Góður smá-

víðir er og jafnnærandi, sem gott hey, og bætir því

upp skemmt fóður, einkum grávíðir (salix lanata).    Víð-

1) Við FaxanYia sunnanveröan og ef til vill víbar er hann oft

nof'ndur cinu natni „Tqáinl'i