103 getur pví verið, að eins mikil mjólk fáist í búið. |>að er að sönnu óviðfeldið að gefu kúnum mjólkina, sem einmitt eru hafðar til að framleiða mjólk. Bn pó er J)að nauðsynlegt, ef eigi er annar kostur til að lialda kúnum óskemmdum. I |>ótt pað sé áríðandi, að fóðra kýrnar sem bezt á veturna, til pess að fá sem mesta mjólk í samanburði við tilkostnað, pá verður pó margs að gæta í pví efni. Ef kýrin hefir t. a. m. veikbyggð meltingarfæri, pá get- ur hún eigi melt til hlítar mikla gjöf; svo að meira eða minna af meltanlegum næringarefnum kemur ekki að gagni. Sama getur og sprottið af ýmsum fieiri at- vikum, sem hér er ekki' hægt að taka fram. Einnig verður að haga sér eftir pví, hvernig sumarhagarnir eru; ef peir eru vondir, pá svara peir eigi til vetrarfóðursins Kýr sem hafa haft bezta fóður yfir veturinn, og ganga út í talsverðri nyt, mjólka fyrst að nokkru af sér hold- in, og geldast svo innan skamms að miklu leyti. En peim kúm, sem hafa haft lakara fóður, bregður eigi eins mikið við; og hafi pær borið á jöfnum tíma og vel fóðruðu kýrnar, pá ganga pær út i minni nyt. Sum- arhagarnir geta pví, ef til vill, fullnægt kröfum peiirá. fessar kýr mjólka pví eigi af sér holdin, og halda mik- ið lengur á sér. En ef sumarhagarnir eru vel góðir, pá er engin hætta að peir svari ekki til vetrarfóðursins, hversu gott sem pað hefir verið; og pá er áríðandi að fóðra vel á veturna, til pess að vetrarfóðrið svari til sumarhaganna. Og áríðandi er, ef sumarhagarnir eru góðir, að kýrnar gangi út i sem mestri nyt, til pess að pær geti mjólkað sem mest yfir sumarið; pví að pá kostar fóðrið,sem framleiðir mjólkina, sama sem ekkert; pví að jafnt er hagagangan reiknuð, hvort sem kýrin er geld eða mjólkandi.