Um uppeldi kálfa. pegar kvígukálfar eru aldir upp, eru peningar lagð- ir til pess að mynda höfuðstól eða innstæðufé, sem á að standa og bera vexti með tíð og tíma. Allir vita hversu mismunandi kýr ávaxta höfuðstól sinn. Sumar veita 0 % aðrar 100 % árlega vexti. |>essi mikli mis- munur byggist einkum á meðferð kúnna, að pví er fóð- ur og hirðingu snertir, hvernig þær eru mjólkaðar og á eðli og eiginleikum peirra. En eiginleikar peirra fara að miklu eftir kynferði og uppeldi. Að sönnu getur verið að kálfar hafi eigi góða eiginleika, pótt kyn peirra sé gott. Búsæld manna byggist á pví, hversu innstæðu- fé búsins ávaxtar höfuðstól sinn. J>etta verður að hafa hugfast við val og uppeldi kálfa; svo að pegar peir hafa náð fullorðins aldri, hafi peir i sér pau skilyrði, sem nauðsynleg eru, til pess að launa vel allan tilkostnað. petta er pví nauðsynlegra, sem uppeldi kálfa hlýtur ætíð að verða dýrt, hvernig sem pað er. Ef kálfurinu er kynslæmur og illa alinn upp. leggja menn fé í inn- stæðu, sem litlar líkur eru til að beri viðunanlega vexti. Aldrei skyldi pví ala kálfa upp, nema þeir séu kyn- góðir í báðar ættir. Enginn skyldi pví horfa í það, að fá sér kálfa að til uppeldis, ef hann hefir eigi sjálfur jafnkyngóða kálfa. Engu síður er áríðandi, að vera vandur að kyni kálfa í föðurættina. Ætti pví aldrei að ala upp naut, nema kyn peirra sé hið bezta, sem hægt er að fá, enda er mikið hægra að vera vandurað