Búnaðarrit

						112

hafa hart júfur og litla spena; því að við það verður

júfrið mýkra og auðveldara að mjólka það. A hinum

ákveðnu mjaltatímum verður þó ætíð að mjólka vel úr

júfrinu, það sem kálíurinn kann að hafa skilið eftir.

Ef kálfarnir eru látnir sjúga, þá er bezt að hafa þá

«kki hjá móðurinni, nema að eins á meðan þeir sjúga;

því að annars er hætt við því að kýrin sakni þeirra,

þegar þeir eru teknir til fulls og alls á burtu frá henni,

og er þá að búast við að kýr selji illa, og geldist því

fyr en ella.

Kálfarnir verða að minnsta kosti fyrstu vikuna eft-

ir burðinn að hafa mjólkina úr móðurinni; því að brodd-

mjólkin er þeim ómissandi sökum þess að hún verkar

hreinsandi, og hreinsar því þarmbikið úr görnunum.

Enn fremur eru holdgjafaefnin auðmeltari í broddmjólk-

inni en broddlausri mjólk; hún hefir einnig meira af

steinefnum en minna af mjólkursykri og 'feiti.

Ætíð skyldi vega kálfana þegar þeir eru nýbornir

og svo stöðugt öðru hverju, því að þungi þeirra er

bezti leiðarvísir við það, hve mikið skal gefa þeim. Al-

mennt er talið, að kálfar þurfi nálægt '/« parti móts

við sinn eiginþunga, eða um 8 potta af nýmjólk yfir

daginn fyrir hver 100 pund eiginþyngdar. J>ó er þetta

fullmikil gjöf fyrstu dagana eftir burðinn. Ef kálfur-

inn vegur t. a. m. 50 pund nýborinn, þá er hæfilegt

að gefa honum um 4 potta af nýmjólk fyrstu 2 — 4

dagana. Bezt er að geta gefið kálfunum nýmjólk sem

lengst; þó er ekki bein þörf að gefa þeim hana lengur

en fyrstu tvær vikurnar eftir burðinn. Ef kálfinum er

gefinn '/e partur af nýmjólk móts við eiginþyngd, þá

er að búast við að hann þyngist um l'/4—1'/« pund

daglega, og jafnvel þar yfir fyrstu dagana. fyngist

hann minna en um 1V4 punds á dag, er hætt við, að

eitthvert ólag sé á, og verður þá að leita eftir því, svo