115 en meltingarfærin eru svo proslíuð að pau geti melt hey. Til pess að sýna ljosar, hve mikla pýðingu feitin hefir fyrir kálfa, skal hér henda á dæmi sem dr. E. Wollf tilfærir. |>rír kálfar, sem vigtuðu 106,118 og 104 pund voru fóðráðir pannig priðju og fjórðu vik- una eftir hurðinn, að nr. 1 fékk daglega: 6 potta ný- mjólkur og 6 potta mysu, nr. 2: 10 potta undanrennu og nr. 3: 8 pottar nýmjólkur og l'/a potts rjóma. Fóður- eyðsla og vöxtur kálfanna var pví að meðaltali hverja "viku: Eyðsla um vikuna. C £ DQ 8 "§ C =2 o ffi U & D 'S ~S 1 i S3 cs s Vöxtur kálf-anna um vik-una. Organisk el'ni i föbrinu f'yr-ir hvertpund þyngdarauka 1 1 2 3 pund 14,8 12,4 18,9 pund 3,4 4,5 4,6 pund 8,2 6,5 6,5 pund 3,2 1,4 7,8 1:4,47 1:2,05 1:5,40 pund 12,0 7,3 21,5 pund 1,23 1,71 0,88 J>ess skal geta, að mjólkin, sem kálfunum var gefin, var fremur auðug af holdgjafaefnum, en hafði lítið af feiti, eða einungis 2,6u/o smjör. Próf. V. Prosch tilfær- ir og annað dæmi mjög líkt pessu, sem sannar alveg hið sama, En að fóðra kálfa eins og kálfurinn nr. 3 var fóðraður væri dýrt; enda væri pað alls ekki hagan- legt að fóðra pannig pá kálfa, sem ætlaðir væru til framhúðar. En par á móti væri hentugt, að gefa kálf- um lítið eitt af hafra- og maismjöli, á meðan verið er að venja pá af nýmjólkinni, og sáldra pví saman við mjólkina, en í byrjuninni svo litlu, að kálfurinn verði naumast var við pað. Við petta jafnast hlutföll efn- anna í fóðrinu, og pessar tegundir eru hentastar sökum 8*