Búnaðarrit

						116

þess, að þær  hafa,   að   tiltölu   við   aðrar   korntegundir,

mikið af feiti.

J>egar kálfurinn er 4—6 vikna, verður að setja fyrir hann

lítið eitt af heyi. Bezt er vel verkuð uppsláttartaða

(há), sem er lítið eitt söltuð. Enn fremur væri nauð-

synlegt að gefa lítið eitt af rófum. |>ær þurfa að vera

vel hreinar, óskemdar og smátt brytjaðar niður. í rit-

gjörð um uppeldi kálfa, í Göteborgs-Handels-och-Sjöfarts-

Tidning nr. 251. 1886, stendur meðal annars: »Nú á

dögum er tæplega hægt að skrifa eða tala um naut-

griparækt, án þess að minnast á þá miklu þýðingu, sem

næpur og rófur hafa í því efni. Og þótt skoðanir

manna séu deildar um það, hve haganlegt sé að nota

þær yfir höfuð að tala, þá eru víst allir einhuga um

það, að án þeirra sé ómögulegt að ala kálfa vel upp og

kostnaðarlítið. Ekkert vetrarfóður er til, sem er jafn-

ódýrt þegar litið er til afurðanna, sem það veitir; og

ekkert fóður, sem hefir jafngóð áhrif á heilsu kálfanna,

þroska þeirra og þrif, eins og rófur. Enn fremur koma

þær í veg fyrir hin skaðlegu áhrif, sem mismunur á

vetrarfóðri og sumarfóðri getur haft í för með sér«. Sama

er að segja hér á landi um það, hve haganlegt sé fyrir

kálfinn, að honum séu gefnar rófur, en það fer eftir at-

vikum, hvort hægt er að segja, að það sé hið ódýrasta

fóður,    í samanburði við þær afurðir, sem það veitir.

|>ótt kálfurinn tíni ofurlítið af heyi í sig, þá hefir

hann fyrsta tímann lítið sem ekkert gagn af 'því fyrir

næringuna; því að meltingarfærin eru eigi fær um að

melta það. En allt fyrir það er heyið nauðsynlegt; því

að það æfir eða undirbýr innýflin til þeirrar starfsemi

sem þeim er ákveðin. En þegar kálfurinn er orðinn

um þriggja mánaða gamall, þá getur hann haft nokkur

not af því heyi, sem hann etur, og má þá fara að draga

mjólkina smátt og smátt af honum, en auka heygjöfina