Búnaðarrit

						121

færin fullkomnist, og að kýrin verði góð mjólkurkýr.

|>að er pví mikið efamál, að jafnmikið ríði á, að nokk-

ur vinna kvennmanna, yfir veturinn, sé leyst eins vel

og trúlega af hendi, sem mjaltirnar. Mjög óviðfeldið er

pví að hugsa til pess, hversu oft pað heyrist sagt, að

pessi og pessi sé fullgóð til pess að vera í fjósinu, eins

og pað séu álitin pýðingarminnstu störfin, svo að einu

gildi, hvernig pau séu af hendi leyst. J>essi skoðun

má alls ekki lengur ríkja. Húsbændurnir verða að

hugsa um pað, hverjum peiin muni óhætt að treysta til

pess, að vinna að mjaltastörfum. Einnig verða peir að

hafa náið eftirlit með mjöltunum; einkum pegar mjalta-

konurnar eru fyrst að læra að mjólka; pví að pá er alls

«kki von, að pær geti leyst mjaltirnar vel af hendi, peg-

ar í stað, hversu góðan vilja sem pær hafa til pess.

J>að er pví rangt að skella skuldinni á pær, pótt eitt-

hvað fari í ólagi; pví að sökin liggur hjá húsbændun-

um, sem áttu að hafa eftirlit með peim, og veita pær

bendingar sem purfti. Enn fremur verða húsbændur

að hafa náið eftirlit með mjöltunum, pegar skipti verða

á mjaltakonum; pví að óvíst er, að hin nýja mjaltakona

kunni vel til mjalta, pótt hún hafl fengizt við pær í

mörg ár. Vel getur verið, að henni haíi aldrei verið

kennt að mjólka, og aldrei verið hent á pað, hve miklu

skipti, að mjaltirnar væru í góðu lagi. — Margan furð-

ar á pví, að kýr hans mjólka stundum mikið minna

¦eitt árið en annað, pótt pær hafi jafnan viðurgjörning.

Orsakir til pess geta verið margar, en stundum eiga pær

ef til vill að miklu eða öllu leyti rót sína að rekja til

mjaltanna.

Jpegar kýrin er borin, verður að mjólka hana pris-

var sinnum eða jafnvel fjórum sinnum á dag fyrst eftir

burðinn, ef svo mikil mjólk fellur til júfursins, að pað

pendist út kúnni til ópæginda, væri hún mjólkuð sjaldn-