124 að þeir falla inn í júfrið, og mjólkin rennur sjálfkrafa niður í spenana. J>egar mjólkin er því kreist niður úr spenunum, purfa vöðvarnir eigi að verka óeðlilega. Við pessa mjaltaaðferð er öll hendin notuð jafnt. |>umal- fingur og vísifingur ganga upp á júfrið, og þrýsta mjólk- urpunganum frá hringvöðvunum, svo að mjólkin geti fallið niður í spenana. J>á eru hinir fingurnir beygðir inn í lófann hver eftir annan; hleypur þá mjólkin und- an þeim og kreistist niður úr spenunum. Jpessi aðferð er mikið líkari þeim tökum, sem kálfarnir hafa, þegar þeir sjúga, og er því betri fyrir kýrnar. Enda standa kýr oft kyrrar, þegar þær eru mjólkaðar, ef þessi aðferð er höfð, þótt þær láti illa ef mjólkin er toguð niður úr spenunum. Enn fremur kemur það oft fyrir, að sprung- ur séu eftir þverum spenunum. Við togmjaltir ganga sprungurnar sundur, er gjörir kúnum oft mikil óþæg- indi; einnig verða sprungurnar mikið seinni til að gróa en ella. |>egar mjólkin er kreist niður þurfa sprung- urnar þar á móti ekki að ýfast upp; af því að þá þarf eigi nema að eins að þrýsta hægt ofan á þær. J>að ættu því allir, sem við mjaltir fást, að gjöra sér far um að læra sem fyrst þessa aðferð, og leita sér tilsagnar hjá peim sem kunna, ef þeir geta eigi lært það af sjálf- um sér. |>egar kýr hafa gengið með fóstri 67 mánuði, er óeiginlegt að þær mjólki að mun eftir það; því að það veiklar kýrnar og fer mjög illa með þær. Enda er eigi eðlilegt, að kýrin geti gefið af sér mjólk til muna, þeg- ar hún á að næra fóstrið á mesta framfaraskeiði þess, «g þar að auki, að við halda sínum eigin likama. Ef kýrin mjólkar því talsvert eftir þennan tíma, leggur hún vanalega af í stað þess að hún hefði þurft að hvíla sig og safna nýjum kröftum og nýjum holdum til að framleiða afurðir á komandi ári. En ef kýrin er mög-