Búnaðarrit

						126

stálmi hlaupi í það, sem getur valdið pví, að einn eða

fleiri af spenunum, eða allt júfrið, skemmist eða eyði-

leggist að meiru eða minnu leyti. En slíkt getur kom-

ið til leiðar, að kýrin geri mikið minna gagn næsta ár

og ef til vill upp frá pví.

|>egar kýrin nálgast burð, verður iðulega að bafa

eptirlit með júfrinu og strjúka niður úr spenunum. Ef

pá kemur jafnslímkend kvoða úr spenunum, er allt í

góðu lagi. En ef stálmi er í júfrinu, og osttrefjar

strjúkast niður úr spenunum, þá er hætta á ferðum með

pað, að kýrin reynist eigi eins vel næsta ár, sem ann-

ars hefði orðið. ]>að verður pví oft að taka í spena á

kúnni. til að reyna að hreinsa stálmann úr júfrinu, svo

að mjólk fari að falla til pess.

Stundum búast kýr svo vel til fyrir burðin, að

júfrið verður of hart ef pað er ekki mjólkað. pegar

svo er, verður að mjólka kúna eins oft og pörf er fyrir;

pví að júfrið er pá viðkvæmt og polir ekki mikla penslu.

Oft getur pví komið fyrir, að pað purfi að mjólka kúna

2—3 sinnum á dag síðustu dagana fyrir burðinn. Ef

kýrin er mjög feit, eða ef einhverjar aðrar ástæður eru

til pess að hægt sé að óttast að hún veikist af doða,pá

er gott að hún mjólki nokkuð fyrir burðinn; pví að pá

er henni síður hæ<t við doðaveiki. En ef kýr mjólka

töluvert fyrir burðinn, pá er aftur á móti að óttast, að

pær komist hart niður að kálfunum; pví að vanalegt

•er, að pví meira sem kýr mjólka fyrir burðiun, pví

meira hafa pær yfir.

J>á verður pess vel að gæta, að ekki komist súgur

eða kuldi að júfrinu nálægt burði kúnna, pví að pá er

hætt við innkulsi, og að júfrið veikist. Yfir hðfuð að

tala parf aldrei að hafa jafnmikla hirðusemi með mjalt-

irnar, eins og á timabilinu frá pví að kýrin fer að geld-

ast  og   pangað til að hún er  nýborin.      Og pví betur