128 merkin verða á kvarðanum, eins mörg pund eða merk- ur tekur fatan. |>egar kvarðinn er fenginn, er á svip- stundu hægt að mæla, hversu margar merkur af mjólk eru í fötunni í það og pað skipti. J>á íná einnig vega mjólkina og er potturinn talin tvö pund. Mjólkurtöflurnar verða ætíð að byrja á sama degi ár eftir ár, en ekki að það sé talið frá burðardegi kúnna og til jafnlengdar næsta ár. Töflurnar má byrja hve- nær sem er á árinu, en haganlegast væri að hafa pað fyrir fasta reglu, að byrja pær ætíð laugardaginn fyrsta í vetri, og mæla svo mjólkina á hverjum laugardegi, pví að ekki er hægt annað að segja, en mælingin sé nægilega nákvæm, ef mjólkin er mæld einu sinni í viku, en pess verður að gæta, að mæla pá bæði kveld og morgna, og fa>ra svo dagsnyt kýrinnar í töfluna. En skyldi svo fara, að pað gleymdist að mæla mjólkina ein- hvern laugardaginn, pá verður að mæla hana næsta dag á eftir, en alls ekki geyma pað til næsta laugar- dags; pví að ef tvær vikur líða á milli pess, sem mælt er, getur mælingin orðið allt of ónákvæm, endaereinn- ig hætt við, að sú vika gleymist alveg, pegar ársnyt kýrinnar er reiknuð út. Enn fremur væri æskilegt, að dagsnyt hverrar ky"r væri sett sér og strokkuð sér einu sinni í mánuði, svo að hægt væri að vita, hversu mikið smjör hver kýr veitir yfir árið. Mjög hentugt væri að hafa rjómamælir, en hann sýnir hversu mörg °/o eru af rjóma í mjólkinni. Jafnframt mjólkurtöflunum, verður að hafa töflur yfir fóður kúnna, svo hægt sé að sjá, hvernig pær borgi tilkostnað og hver kýrin gjöri pað bezt. Eóðurtöflum og mjólkurtöflum má allavega haga að formi til, en allpægilegt er að haga peim líkt pessu :