153 þeim rétt til að njóta verka sinna á ábýlum sínum. Landssjóðsjarðir og aðrar opinberar jarðeignir ætti að selja til erfðafestu, með rétti til að selja aftur og veð- setja. Bezti vegurinn til að greiða fyrir framförunum er að hafa áhrif á hugsunarháttinn. J>að þarf að leiða mönnum skýrt fyrir sjónir, hvað peim sé til hagsmuna. Búnaðarfélögin geta gjört mikið að í þessu efni, með pví að gefa mönnum svo almennt sem kostur er á, færi á að kynnast öllu því bezta, sem innlend reynsla hefir að bjóða í ýmsum greinum búskaparins. En eitt ráðið til pess er að halda úti tímariti með slíku ætlunar- verki, svo útbreiddu, að svo að segja hver búandi ætti kost á að sjá það. Öll búnaðarfélög landsins ættu í þessu efni að vinna saman; láta sér um hugað að vekja áhuga á umbótunum. Frá þeim ætti að koma uppá- stungur, leiðbeiningar og jafnvel frumvörp til búnaðar- laga og lagabreytinga o. s. frv. Samkvæmt stöðu sinni og efnum er búnaðarfélag Suðuramtsins sjálfkjörið til að hafa forustu fyrir öðrum búnaðarfélögum landsins í þessu tilliti.